Header Ads

ad

DVD Review: Society (1989)


At least I don’t turn tricks to get my kicks!

Ο Bill Whitney [ο Billy Warlock του Halloween II (1981)] υποπτεύεται πως κάτι δεν πάει καλά με την αδερφή του [η Patrice Jennings του Accidentally in Love (2011)] και τους γονείς τους, και γενικότερα όλη την υψηλή κοινωνία του Beverly Hills όπου ζούνε αυτός και οι οικογένεια του. 

Σύντομα ο πρώην της αδερφής του [ο Tim Bartell του Meatballs Part II (1984)] θα τον υποχρεώσει να ακούσει μια κασέτα ήχου στην οποία ακούγεται η οικογένεια του να συμμετέχει σε αιμομικτικό όργιο μετά φόνου. 
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας πηγαίνει την κασέτα στον ψυχίατρο του [ο Ben Slack του Piranha (1995)], ο οποίος για άλλη μια φορά τον συμβουλεύει να ενταχθεί στην κοινωνία. 

Στη συνέχεια ο πρώην σκοτώνεται σε ένα ύποπτο αυτοκινητιστικό, και πλέον όλο και περισσότεροι άνθρωποι μοιάζουν να συμπεριφέρονται περίεργα, ανάμεσα τους αστυνομικοί και άλλοι με θέσεις εξουσίας ή γενικά επιφανείς πολίτες. 
Τι συμβαίνει τελικά;

Το 1989 ο Brian Yuzna (όταν και γυρίστηκε αυτό το φιλμ, σε μόλις πέντε εβδομάδες) ήταν ήδη γνωστός στον χώρο για την παραγωγή επιτυχιών όπως το Re-Animator (1985) και From Beyond (1986), αλλά εδώ χρίζεται για πρώτη φορά σκηνοθέτης, και το αποτέλεσμα μπορεί να μην είναι τόσο αριστουργηματικό όσο λένε πολλοί, αλλά σίγουρα έχει πολύ ενδιαφέρον, ειδικά στον τομέα των ειδικών εφέ, όπου γίνεται ένα μακελειό από latex και γκροτέσκο αισθητική [υπεύθυνος για αυτά ήταν ο Screaming Mad George {ο οποίος έκτοτε συνεργάστηκε με τον ίδιο σκηνοθέτη και στο Bride of Re-Animator (1989)} τα οποία βασίστηκαν σε έργα του Salvador Dalí].

Αν θέλετε να δείτε μια ‘80s (με τα όλα της, οι γραφικές κομμώσεις και τα αστεία μπικίνι είναι εδώ) ταινία του genre «Κάτι δεν πάει καλά με τον κόσμο!» που μάλιστα να διαθέτει σχόλιο για την show business, και να μοιάζει με το Invasion of the Body Snatchers (1956), τότε σίγουρα πρέπει να δείτε τούτο εδώ το φιλμ.

Το σενάριο υπέγραψαν οι Rick Fry και Woody Keith [Dementia (1999)]. 
Η παραγωγή αυτή του Keith Walley [Scared (2002)], ήταν εμπορική αποτυχία στην Αμερική, αλλά χάρη στην προβολή που του έδωσε το ευρωπαϊκό κοινό, σήμερα θεωρείται καλτ.

Χρήστος Μουρούκης.