Latest Post

Kwaheri: Vanishing Africa (1964): Ένα σοκαριστικό ντοκιμαντέρ

Written By Konstantinos on Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017 | 3:11 μ.μ.


Τούτο εδώ το ψευδό-ντοκιμαντέρ είναι ανάμεσα σε αυτά της πρώτης φουρνιάς που οφείλονται στην επιτυχία του Mondo cane (1962), και έγινε πασίγνωστο κυρίως χάρη στη διανομή του Kroger Babb, που το ανέλαβε μέσω της Hallmark Productions του.

Εστιάζει στην Αφρική και έχει εμμονή με τις διαφορές μεταξύ παλιάς και νέας Αφρικής (όπως τις ονομάζει) και πράττει το μέγα ατόπημα (από ανθρωπολογικής τουλάχιστον σκοπιάς) να θεωρεί τον υπόλοιπο κόσμο εκσυγχρονισμένο και πως αυτή η υποτιθέμενη πρόοδος σίγουρα θα πάει και εκεί, χωρίς να διερωτάται αν οι λαοί της θα ήθελαν κάτι τέτοιο.

Ο συντηρητικός του μανδύας πλέκεται από συζήτηση περί ιατρικής (είτε της κακιάς ώρας, είτε της καλής) και μια εκτεταμένη σκηνή DYI εγχείρησης εγκεφάλου στην ύπαιθρο (που είναι η κύρια ατραξιόν εδώ).

Όλα αυτά πλαισιώνονται και από μια ματιά σε διάφορες ασθένειες (με αρκετά πλάνα που σοκάρουν) και τη (δυστυχώς απαραίτητη για το είδος) κακοποίηση ζώων.

Η σκηνοθεσία και η παραγωγή είναι των Thor L. Brooks [ο οποίος έκανε και το μοντάζ] και David Chudnow [executive producer των Suburban Roulette (1968), How to Make a Doll (1968), και associate producer του Just for the Hell of It (1968), όλα του Herschell Gordon Lewis].

Χρήστος Μουρούκης.




Hold the Dark: Το Netflix φέρνει τους λύκους από την Αλάσκα!


Το νέο του πόνημα ανακοίνωσε ο δημιουργός των Blue Ruin και Green Room, Jeremy Saulnier, με τη ταινία να κάνει την έκπληξη και να μην έχει ...κάποιο χρώμα στο τίτλο (!) αλλά να παραμένει στα γνωστά θρίλερ μονοπάτια.

Το Hold the Dark θα μας πάει στη παγωμένη Αλάσκα, όπου μια αγέλη λύκων αρπάζει και σκοτώνει παιδιά, πράξη ασυνήθιστη για το είδος. 
Στη περιοχή, για να ερευνήσει τη συμπεριφορά των λύκων καταφτάνει ένας ειδικός βιολόγος, ο οποίος χωρίς να το καταλάβει βρίσκεται μπλεγμένος με το δράμα της οικογένειας το παιδί της οποίας σκότωσαν οι λύκοι, με τη μυστικοπαθή μητέρα να εξαφανίζεται και τον μανιασμένο πατέρα που μόλις επέστρεψε από το Ιράκ να βγαίνει στο άγνωστο με άγριες διαθέσεις.

Το βασισμένο σε βιβλίο του William Giraldi σενάριο έχει γράψει ο Macon Blair του προσφάτως βραβευμένου στο Sundance, I Don't Feel at Home in This World Anymore, με τους Alexander Skarsgård (The Legend of Tarzan), Riley Keough (Mad Max: Fury Road), Jeffrey Wright (Westworld), James Badge Dale (The Walk) και James Bloor (La Corrispondenza) να έχουν τους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Η ταινία έχει ήδη βρει χρηματοδότηση από το σωτήριο Netflix με τα γυρίσματα να αναμένονται να ξεκινήσουν το Μάρτιο στην Alberta του Καναδά.

FilmBoy.




XX review

Written By Konstantinos on Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017 | 4:48 μ.μ.

Οι γυναίκες τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν ενεργά στηρίζοντας τον κινηματογραφικό τρόμο, τόσο παρακολουθώντας τον, όσο και …δημιουργώντας τον.
Στην ανθολογία ονόματι ΧΧ παρακολουθούμε τέσσερις ταινίες μικρού μήκους που όλες τους έχουν σκηνοθετηθεί από γυναίκες.

Η Yovanka Vuckovic υπογράφει το «the box», το οποίο είναι ίσως ο μοναδικός λόγος που αξίζει να ασχοληθεί κανείς με αυτή την ανθολογία. 
Η ιστορία βασίζεται στο ομώνυμο διήγημα του συγγραφέα Jack Ketchum (γνωστός επίσης για το ωμό “The Girl Next Door” που το 2007 έχει μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη από τον Gregory M. Wilson).

Το «κουτί» είναι ένα από τα αγαπημένα μου διηγήματα και χαίρομαι που η Vuckovic το κινηματογράφησε τόσο πιστά και με σεβασμό προς την ατμόσφαιρα που προκαλεί το λογοτεχνικό κείμενο του Ketchum.

Η υπόθεση έχει ως εξής: Μια γυναίκα επιστρέφει στο σπίτι της με τα δυο παιδιά της, χρησιμοποιώντας το μετρό. 
Ένας αινιγματικός συνεπιβάτης τους κρατάει στα χέρια του ένα κουτί το οποίο ισχυρίζεται ότι είναι για δώρο. 
Ο μικρός της γιος ζητάει από αυτόν τον τύπο να του πει τι υπάρχει μέσα στο κουτί. 

Ο τύπος του το δείχνει και από εκεί και πέρα… η όρεξη του μικρού παιδιού κόβεται για πάντα. 
Το παιδί αρνείται πεισματικά να φάει οτιδήποτε. 
Σαν να μην έφτανε αυτό, όταν η μεγάλη του αδελφή του ζητάει να μάθει τι ήταν αυτό που είδε στο κουτί και της έκοψε την όρεξη, της το λέει στο αφτί και το αποτέλεσμα είναι να της κοπεί κι αυτής η όρεξη. 
Τελικά τι υπήρχε μέσα στο κουτί;

Αντιλαμβάνεστε ότι πρόκειται για μια εξαιρετική και πρωτότυπη ιστορία, η οποία έχει αστικοποιηθεί για τις ανάγκες της ανθολογίας με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. 
Είναι καλό που το ΧΧ ξεκινάει με αυτή, γιατί από εκεί και πέρα χάνει το αρχικό του νεύρο, πάσχοντας κυρίως στο σενάριο των υπόλοιπων ταινιών που το απαρτίζουν.

Συνεχίζει με το "The Birthday Cake" σε σκηνοθεσία της St. Vincent το οποίο αφορά μια γυναίκα που ανακάλυψε το πτώμα του άντρα της την ημέρα των γενεθλίων της κόρης της και προσωπικά το βρήκα κάπως βαρετό.
Το τρίτο μέρος τιτλοφορείται “Don't Fall", που αποδίδεται με εξαιρετική κινηματογράφηση από τη Roxanne Benjamin και που την ξεχώρισα ανάμεσα στις άλλες μαζί με την Vuckovic

Αν και εξαιρετικά κινηματογραφημένο, το “Don't Fall" πάσχει από τη μικρή του διάρκεια που δεν μας επιτρέπει να το ευχαριστηθούμε όσο θα θέλαμε.
Πάντως ακολουθεί τη δοκιμασμένη φόρμουλα των σύγχρονων σλάσερς που δεν παλιώνει ποτέ. 


Η ανθολογία κλείνει με το "Her Only Living Son" της Karyn Kusama.
Αυτό έχει ως θέμα του την περιπέτεια μιας γυναίκας, η οποία μαθαίνει ότι ο μοναχογιός της μετατρέπεται σιγά-σιγά σε ένα βίαιο θηρίο που όλοι οι γύρω του το λατρεύουν σαν θεό τους.
Παρά την πρωτοτυπία του, ούτε αυτό το στόρι αναπτύσσεται όσο θα έπρεπε με αποτέλεσμα να κλείσει κάπως απότομα και να μείνουμε μόνο με τη γεύση.

Μεταξύ των ιστοριών μεσολαβούν κάποια αλλόκοτα αλλά και εξαιρετικά φτιαγμένα stop-motion animations που έχουν υψηλή αισθητική αξία.
Ωστόσο ο μόνος λόγος που θα πρότεινα το ΧΧ σε κάποιον θεατή, είναι όπως είπα στην αρχή το “the box” και μόνο αυτό. 
Οι υπόλοιπες τρεις ταινίες μοιάζουν να είναι γαρνιτούρα μπροστά του.

Αυτό βέβαια δεν αφαιρεί τίποτα από την αξία και των υπόλοιπων γυναικών σκηνοθετών που συμμετέχουν, εφόσον θα ήθελα πολύ να δω δουλειές τους που να είναι μεγαλύτερου μήκους. 
Στην προκειμένη περίπτωση, οι τρεις στις τέσσερις, κάνανε απλώς το καλύτερο που μπορούσαν με το φτωχό σενάριο που τους ανατέθηκε.

Βασίλης Γιαννάκης.


Release Dates:
22 January 2017 (Sundance)
17 February 2017 (USA)


The Leftovers trailer: Τρόμος και δέος στην Αυστραλία στη 3η σεζόν


Στη δεύτερη σεζόν του, το The Leftovers του HBO επαναπροσδιόρισε τον εαυτό του.
Ενώ η πρώτη σεζόν είχε μια αξιοσημείωτη αίσθηση τρόμου, κατάλληλη για μια επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά, στη δεύτερη σεζόν …έγινε και διασκεδαστικό.

Και αυτό έγινε χωρίς να θυσιάσει το δυστοπικό ύφος του, τους περίπλοκους χαρακτήρες και τη συντριπτική αίσθηση ότι τίποτα δεν είναι εντάξει σε αυτό τον κόσμο και πως όλοι πρόκειται να πεθάνουν.

Έτσι, στη 3η σεζόν δεν περιμέναμε κάτι διαφορετικό.
Το trailer που κυκλοφόρησε σε γεμίζει με ίσες ποσότητες τρόμου και δέος, έστω κι αν δεν δείχνει αρκετά.
Ξέρεις ότι το τέλος είναι εκεί.

Στη προηγούμενη σεζόν, ο Kevin Garvey (Justin Theroux) κυριολεκτικά απέδρασε από τη μετά θάνατον ζωή, αφού δολοφονήθηκε, και τώρα τον βλέπουμε σε ένα νέο ταξίδι που σίγουρα θα είναι γεμάτο από τρόμο και παραφροσύνη.

Το The Leftovers – season 3 ξεκινάει στις 16 Απριλίου.


Monster a-Go Go (1965): Ίσως η χειρότερη ταινία τρόμου ever!


Ένα διαστημόπλοιο προσγειώνεται και ο επιβαίνων, Frank Douglas [ένας πανύψηλος Henry Hite], μεταμορφώνεται σε ραδιενεργό τέρας που σκορπά τον τρόμο. 
Με τα πολλά το συλλαμβάνουν μια ομάδα επιστημόνων, αλλά μετά τους ξεφεύγει και ο τρόμος συνεχίζεται. 
Ή κάτι τέτοιο. 
Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος γιατί αυτό το φιλμ είναι τόσο βαρετό που αντί να το βλέπω, προτίμησα να καθαρίζω τα πόδια μου.

Ο παραγωγός και σκηνοθέτης Bill Rebane [προσπαθήστε να δείτε το The Alpha Incident (1978) αν έχετε κουράγιο] παράτησε μια ταινία (με τίτλο Terror At Halfday) χωρίς να την έχει ολοκληρώσει το 1961 (επειδή του τελείωσαν τα χρήματα). 

Το 1965 ο επίσης παραγωγός και σκηνοθέτης Herschell Gordon Lewis χρειαζόταν άλλη μια ταινία φτιάξει ένα double bill με το Moonshine Mountain (1964) του, και έτσι αποφάσισε να γυρίσει μερικές σκηνές για να τις εντάξει στο παρών φιλμ (το οποίο μετονόμασε σε Monster a-Go Go), αλλά με το πέρας των χρόνων δεν κατάφερε να βρει τους ίδιους ηθοποιούς, και το αποτέλεσμα δεν βγάζει κανένα νόημα!

Χρήστος Μουρούκης.




The Void trailer: Έρχονται ξανά στη μόδα τα σκληρά...

Written By Konstantinos on Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017 | 4:43 μ.μ.


Πριν λίγες μέρες κυκλοφόρησε ένα σύντομο teaser 30 δευτερολέπτων μιας ταινίας με τίτλο The Void, συνοδευόμενο από ατάκες όπως ‘a horror event’ και ‘μια ιστορική αναδρομή στα παλιά practical effects και στον τρόμο του John Carpenter’.
Δεν έδωσα σημασία (όπως κάνω σε κάθε σύντομο teaser, περιμένοντας ένα κανονικό trailer), αλλά το νέο trailer αμερικάνικης διανομής μας υποχρεώνει (ευχάριστα) να γράψω δυο λόγια.

Το The Void είναι σκηνοθετημένο από τους Jeremy Gillespie και Steven Kostanski και είναι ένα αλλόκοτο sci-fi τρόμου για μια μικρή πόλη που απειλείται από μια ‘απόκοσμη απειλή’. 

Το cast περιλαμβάνει τους Aaron Poole, Ellen Wong, Kathleen Munroe, Kenneth Welsh και Daniel Fathers

Το νέο trailer επικεντρώνεται στα practical effects και όχι στην υπόθεση, και αυτό σίγουρα είναι που κεντρίζει το ενδιαφέρον.
Μιλάμε για μερικά πολύ ανατριχιαστικά πλάνα - εμένα μου θύμισε κάτι από το The Thing και πολλά από το Event Horizon.

Ένας αστυνομικός βρίσκει έναν άνθρωπο μέσα στα αίματα, σε έναν σκοτεινό και έρημο δρόμο, και τον πηγαίνει στο τοπικό νοσοκομείο. 
Σύντομα το προσωπικό και οι ασθενείς θα παγιδευτούν από μια τρομακτική και απόκοσμη απειλή, που θα τους αναγκάσει σε ένα κολασμένο ταξίδι στα βάθη του κτιρίου προκειμένου να ξεφύγουν από τον εφιάλτη. 

Αυτό και μόνο περιλαμβάνει η επίσημη σύνοψη …και καλύτερα.
Το The Void έρχεται με φόρα από το Fantastic Fest και το Toronto, ενώ θα βγει στις Βρετανικές αίθουσες στις 31 Μαρτίου, και θα ακολουθήσει η Αμερική (7 Απριλίου).




Arbor Demon (Enclosure) review

Written By Konstantinos on Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017 | 3:24 μ.μ.

Όπως έχω πει πολλές φορές στα reviews, τον Ιανουάριο συνήθως τα στάνταρς των ταινιών τρόμου πέφτουν αισθητά. 
Αυτός είναι ο βασικός λόγος που αποφεύγω να σχολιάσω τις περισσότερες από αυτές.

Ωστόσο το Arbor Demon ή αλλιώς Enclosure όπως τιτλοφορείται, σε σκηνοθεσία Patrick Rea και σε σενάριο που συνέγραψε ο ίδιος μαζί με τη Michelle Davidson, αξίζει για μία προβολή, δεδομένου ότι τουλάχιστον σε επίπεδο παραγωγής ξεφεύγει αρκετά από τον ερασιτεχνισμό.

Στην αρχή παρακολουθούμε μια σκηνή που περιλαμβάνει μία γυναίκα σε προχωρημένη εγκυμοσύνη, να καταδιώκεται μέσα στο δάσος από κάτι που ακούγεται να είναι πολύ πιο επικίνδυνο από ένα άγριο ζώο.
Όσο ενδιαφέρουσα και καλογυρισμένη είναι η συγκεκριμένη σκηνή, άλλο τόσο μας προδίδει πολλές από τις εξελίξεις που θα δούμε στη συνέχεια.

Γι’ αυτό και θα ξεκινήσω με τις ενστάσεις που έχω για το Enclosure
Παρά το άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα και την εξαιρετική προσπάθεια της παραγωγής του, είναι φουλ προβλέψιμο – ειδικά για το υποψιασμένο κοινό - με αποτέλεσμα να μην καλλιεργεί σε όλους την αίσθηση μυστηρίου που επιδιώκει.

Πρωταγωνιστές της ιστορίας είναι ένα νιόπαντρο ζευγάρι, ο Howard (Rob Bouton) και η Dana (Fiona Dourif, Curse of Chuckie) που επισκέπτονται το καταραμένο δάσος προκειμένου να διανυκτερεύσουν σε ένα αντίσκηνο και να γιορτάσουν με αυτό τον τρόπο την επέτειο της γνωριμίας τους.

Κάπου εκεί γύρω δραστηριοποιείται μια ομάδα κυνηγών, οι οποίοι φαίνεται να προκαλούν προβλήματα, αλλά σύντομα οι πρωταγωνιστές μαθαίνουν ότι τα θηράματα που καταδιώκουν δεν έχουν σχέση με τα επίσημα καταγεγραμμένα είδη πανίδας. 

Η μοίρα τα φέρνει ώστε ένας από αυτούς, ονόματι Sean (Jake Bousey) να καταλήξει τραυματισμένος μέσα στη σκηνή του ζευγαριού, ενώ γύρω από αυτή καιροφυλακτεί ο τρομαχτικός «δαίμονας του δάσους» που τους απειλεί με την παρουσία του.
Στο βωμό του να εμφανιστεί αντιπαθής, ο Sean αποτελεί μια κακογραμμένη καρικατούρα του σεναρίου που εκνευρίζει τον θεατή σε βαθμό που να τον βγάζει πολλές φορές εκτός κλίματος.


Αρκετά όμως με τη γκρίνια. 
Το Enclosure είναι μια καλογυρισμένη και πρωτότυπη ταινία τρόμου που παρά τις αδυναμίες της, έχει πολλά να πει. 

Μπορεί να μην ξεφεύγει σαν σύνολο από τη μετριότητα, αλλά για τα δεδομένα του Γενάρη που συνήθως κατεβάζει τις προσδοκίες μας, είναι αρκετά ικανή να ξεχωρίσει, μεστή από διακριτικό φεμινισμό που δεν λειτουργεί απωθητικά και από σκηνές σασπένς που χαράσσονται στη μνήμη. 

Ίσως σε αυτό συμβάλλει το γεγονός ότι είναι παραγωγή του 2016, αν και οι περισσότερες προβολές της έγιναν μετά την είσοδο του νέου έτους.

Βασίλης Γιαννάκης.


Release Dates:
3 February 2017 (USA)

ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ 2017: Ένα φεστιβάλ σε 6 Πόλεις!

Written By Konstantinos on Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2017 | 7:09 μ.μ.

  
4ο Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ
“ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ”
Horrorant Film FestivalFRIGHT NIGHTS


Ένα από τα δημοφιλέστερα κινηματογραφικά είδη
βρήκε επιτέλους τη στέγη που του αξίζει,
για πρώτη φορά σε έξι πόλεις της Ελλάδας!

Για 4η συνεχή χρονιά,
το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ ταινιών τρόμου,
Horrorant Film Festival - ‘ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ’
ετοιμάζεται να ανοίξει τις πύλες του στους φίλους του τρόμου και όχι μόνο,
ανανεωμένο και έτοιμο για ταξίδια σε όλη την Ελλάδα,
με τέσσερις ακόμα πόλεις,
την Αλεξανδρούπολη, τη Λάρισα, τη Ρόδο και το Ηράκλειο,
να προστίθενται στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη,
ανοίγοντας τα τείχη τους, έτοιμες να το υποδεχτούν.

Οι Νύχτες Τρόμου αποτελούν το πρώτο και μεγαλύτερο φεστιβάλ ταινιών τρόμου στην Ελλάδα, και ένα από τα πιο ανερχόμενα της Ευρώπης, έχοντας ήδη τραβήξει τα βλέμματα της διεθνούς κοινότητας.

Κάθε χρόνο δίνει την ευκαιρία στους χιλιάδες των θεατών του
να παρακολουθήσουν genre ταινίες απ’ όλες τις γωνιές του κόσμου,
πολλές από τις οποίες σε πρώτη πανελλήνια ή και παγκόσμια προβολή!

Έτσι και φέτος,
το 4ο φεστιβάλ Νύχτες Τρόμου,
έχει ετοιμάσει για εσάς ένα πρόγραμμα
με πάνω από 40 διεθνείς και Ελληνικές παραγωγές,
καθώς και 20 νέες παραγωγές μικρού μήκους.



Το πρόγραμμα, εκτός από τις πρεμιέρες,
θα συμπεριλαμβάνει και τα καθιερωμένα αφιερώματα,
με τη φετινή χρονιά να έχει μια αύρα επιστημονικής φαντασίας,
με αφιέρωμα στο Sci-Fi Horror,
αλλά και ελληνικό άρωμα,
με ένα αφιέρωμα στον Ελληνικό Τρόμο.

Φυσικά δε πρόκειται να λείπουν τα διάφορα events
πριν και κατά τη διάρκεια του φεστιβάλ.


Οι 4ες Νύχτες Τρόμου θα σηκώσουν αυλαία αρχικά
στην Αθήνα, στους κινηματογράφους ΙΝΤΕΑΛ και ΟΣΚΑΡ από 4 - 10 Μαΐου,
ενώ αμέσως μετά,
στις 11 - 17 Μαΐου, θα ακολουθήσει η Θεσσαλονίκη, στα ΒΑΚΟΥΡΑ 1 & 2.

Την ίδια περίοδο, 11 - 17 Μαΐου, θα λάβουν χώρα οι προβολές και
στο Ηράκλειο στο κινηματογράφο ΒΙΤΣΕΝΤΖΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ,
στη Λάρισα στα VICTORIA CINEMAS,
στην Αλεξανδρούπολη στο Κινηματογράφο ΗΛΥΣΙΑ, και
στη Ρόδο στο PALLAS CINEMAS CENTER.

Καθημερινά θα προβάλλονται 6 ή και 8 ταινίες μεγάλου μήκους,
μαζί με πολλές ελληνικές και ξένες ταινίες μικρού μήκους.

Τα εισιτήρια συνεχίζουν να είναι σε προσιτές τιμές:
Απλό 6€,  Ημερήσιο 10€,  Full Pass 40€  


ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΜΗΜΑΤΩΝ


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΤΡΟΜΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ


Το είδος της επιστημονικής φαντασίας είναι παλιό όσο η ίδια η τέχνη του κινηματογράφου. Η μίξη του με το τρομακτικό δεν άργησε να έρθει, με τα πρώτα δείγματα να εντοπίζονται έναν αιώνα πριν. Έκτοτε, αν και ποτέ ουσιαστικά δεν έσβησε, έζησε πολλές “ανοίξεις”, με τους οπαδούς του να πολλαπλασιάζονται. Από το The Invisible Man του 1933 μέχρι το The War of the Worlds του 1953, και από το Alien του 1979 μέχρι το 10 Cloverfield Lane του 2016, υπάρχει μια τεράστια βιβλιοθήκη, από την οποία διαλέξαμε και θα σας παρουσιάσουμε ένα αξέχαστο αφιέρωμα.


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΤΡΟΜΟ


Αν και η ελληνική βιομηχανία ποτέ δεν αγάπησε τον τρόμο, πολλοί ήταν οι δημιουργοί που τόλμησαν και ρίσκαραν, με ιδιαίτερο χαρακτηριστικό των περισσότερων παραγωγών την έκδηλη παρουσία χιούμορ.  Εμείς επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε μερικά από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα του είδους.


ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Η βασική αιτία που οδήγησε στη γέννηση του φεστιβάλ “NΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ” ήταν το γεγονός ότι παρότι το είδος ανθεί παγκοσμίως με πολλές και ποιοτικές νέες παραγωγές, ελάχιστες από αυτές έβρισκαν το δρόμο τους προς τις Ελληνικές αίθουσες.
Αυτό το κενό θα προσπαθήσει να γεμίσει και φέτος το Διεθνές Διαγωνιστικό, στο οποίο θα προβληθούν ταινίες παραγωγής 2016-2017, όλες τους για πρώτη φορά στην Ελλάδα, κάποιες από αυτές σε πανευρωπαϊκή ή και παγκόσμια πρεμιέρα.


ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Πάνω από 20 ταινίες μικρού μήκους από όλο το κόσμο, όλες τους νέες παραγωγές, θα προβάλλονται πριν από κάθε ταινία, όχι μόνο για να ανοίξει η όρεξη του θεατή, αλλά και για να παρουσιάσει τα νέα ταλέντα που σε λίγα χρόνια ίσως βρεθούν στη θέση της Jennifer Kent, του Dan Trachtenberg ή του Robert Eggers.


ΔΙΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ

Η προσιτή τεχνολογία, το ανεξάντλητο μεράκι και η διεστραμμένη φαντασία του Έλληνα έχουν καταστήσει τις ταινίες τρόμου μικρού μήκους ένα ιδιαιτέρα αγαπητό είδος για τους νέους δημιουργούς.  H ελληνική παραγωγή θα έχει και φέτος ενεργή συμμετοχή στο φεστιβάλ, με συντελεστές και cast να μας τις παρουσιάζουν και να απαντούν σε ερωτήσεις του κοινού μετά τη προβολή.

Καλεσμένοι για να παρουσιάσουν τις ταινίες τους στις “ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ” θα βρεθούν πολλοί Έλληνες και ξένοι δημιουργοί.

PRE-EVENTS

Τον Απρίλιο, ένα μήνα πριν το φεστιβάλ, η πόλη θα γεμίσει ...τρόμο!
Το νου σας...

SPECIAL EVENTS

Φεστιβάλ χωρίς παράλληλες διοργανώσεις δε νοείται, έτσι σας έχουμε ετοιμάσει μια σειρά από events, πάρτι, παρουσιάσεις και ομιλίες και…εκπλήξεις!


Η κριτική μας επιτροπή, τα ονόματα των οποίων θα ανακοινωθούν προσεχώς, θα απονείμει τα ακόλουθα βραβεία:

    Horrorant Award Καλύτερης Ταινίας
    Horrorant Award Σκηνοθεσίας
    Horrorant Award Σεναρίου
    Horrorant Award Ανδρικής Ερμηνείας
    Horrorant Award Γυναικείας Ερμηνείας
    Horrorant Award Φωτογραφίας
    Horrorant Award Ειδικών Εφέ
   Special Horrorant Award

    Horrorant Award Καλύτερης Ελληνικής Ταινίας Μικρού Μήκους
    Horrorant Award Καλύτερης Ξένης Ταινίας Μικρού Μήκους

Το Horrorant Film FestivalFRIGHT NIGHTSδιοργανώνεται από το κινηματογραφικό δίκτυο FilmBoy (το κινηματογραφικό site Filmboy.gr, το θεματικό site Horrorant.com και την εταιρεία διανομής FilmBoy Pictures) και τελεί υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων.

Περισσότερες λεπτομέρειες στα:


Πληροφορίες:
Αλέξης Κυριαζής
Τηλ.   6936 369660

Κωνσταντίνος Χατζηπαπάς



Mom and Dad (1945): Η ταινία σταθμός για το αμερικάνικο exploitation των 40's!

Written By Konstantinos on Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2017 | 1:39 μ.μ.

Η ταινία ξεκινά με τον αμερικάνικο εθνικό ύμνο, και μας ενημερώνει πως θα είναι appealing σε όλους τους true-Americans. 
Και για κάποιο λόγο, όλοι οι χαρακτήρες έχουν εμμονή με τη λέξη ‘swell’!

Η Joan Blake [η June Carlson του Delinquent Daughters (1944)] βγαίνει για χορό με τον καλό της Carl Blackburn [ο Hardie Albright του The Pride of the Yankees (1942)], αλλά αυτός παραμερίζεται από τον πιο μάγκα Jack Griffith [ο Bob Lowell του An American Romance (1944)]. 
Ωστόσο ο πατέρας της, Dan Blake [ο George Eldredge του The Corpse Vanishes (1942) με τον Bela Lugosi] και κυρίως η παρανοϊκά συντηρητική μητέρα της δεν εγκρίνουν τη νέα της σχέση, αλλά μάλλον δεν θα πρέπει να ανησυχούν πολύ αφού το νέο της αγόρι σύντομα βρίσκεται νεκρό.

Κάπου εκεί η ταινία κάνει ένα διάλλειμα για να μας ενημερώσει πως ο ειδικός της σεξουαλικής υγιεινής Elliot Forbes βρίσκεται στην αίθουσα, θα μας μιλήσει, και θα πουλήσει τα βιβλία του. 
Στην πραγματικότητα Elliot Forbes δεν υπήρχε, κατά πόσο μάλλον ειδικός σε οτιδήποτε, και σε κάθε πολιτεία που προβαλλόταν η ταινία, υποδύονταν αυτόν τον φανταστικό χαρακτήρα και άλλος ηθοποιός (συχνά υπήρχαν και άλλες ηθοποιοί που υποδύονταν τις νοσοκόμες), με μόνο σκοπό να πουλήσει τα φτηνιάρικα βιβλία [Man and Boy and Woman and Girl] των διανομέων με σκοπό περαιτέρω κέρδος (πωλήθηκαν περισσότερες από 45.000 κόπιες).

Στη συνέχεια μαθαίνουμε πως η Joan είναι έγκυος και ένα audio-visual πανδαιμόνιο θα μας κάνει συστάσεις σχετικά με τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, θα μας προειδοποιήσει σχετικά με τη σύφιλη και άλλα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα, ενώ θα δούμε και τη γέννηση ενός μωρού με φυσιολογικό τοκετό και ενός άλλου με καισαρική (που είναι και η μεγάλη ατραξιόν εδώ).

Για να καταλάβετε το τοπίο του 40's αμερικάνικου exploitation κινηματογράφου θα πρέπει να γνωρίζετε πως κεντρική φιγούρα ήταν ο διανομέας Kroger Babb, ο οποίος τότε παράτησε την εταιρία του Cox and Underwood [με την οποία είχε μόλις βγάλει εκατομμύρια, διανέμοντας το αισχρό Child Bride (1938), που ελάχιστοι τολμούν να παραδεχτούν πως έχουν δει (στην άνευ περικοπών εκδοχή του) και σχεδόν κανένας δεν τολμά να υποστηρίξει], και ξεκίνησε μια νέα, τη Hygienic Productions, κάτω από την ομπρέλα της οποίας έγραψε τούτο εδώ το σενάριο [μαζί με τον Mildred Horn, του οποίου το επόμενο φιλμ ήταν το The Lawton Story (1949)] και ζήτησε από τον William Beaudine να αναλάβει τη σκηνοθεσία [ο οποίος ήταν γνωστός ως ‘one shot’ επειδή σπάνια έκανε δεύτερη λήψη ενός πλάνου – αν δεν έχετε δει καμία ταινία του, σας προτείνω το The Ape Man (1943) με τον Bela Lugosi].

Την παραγωγή ανέλαβαν οι J.S. Jossey [The Lawton Story (1949)] και Kroger Babb και κόστισε μόλις $63,000 και γυρίστηκε σε 6 ήμερες, και σε μερικά σετ της Monogram Pictures [η οποία είναι ένα άλλο τεράστιο κεφάλαιο από μόνη της]. 
300 κόπιες δημιουργήθηκαν και ο Babb εξαπέλυσε μια άνευ προηγουμένου εκστρατεία προώθησης, με πιο θρυλικές εκ των τακτικών της, την δημιουργία ψεύτικων γκρουπ διαμαρτυρίας, καθώς και τον διαχωρισμό του κοινού σε προβολές άλλες για άντρες και άλλες για γυναίκες!

Το αποτέλεσμα ήταν έσοδα της τάξεως των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά υπάρχουν πολλοί ιστορικοί που θα σας πούνε πως αυτό το ποσό δεν πλησιάζει καν την πραγματικότητα των κερδών αυτού του πρωτοφανή κινηματογραφικού τεχνάσματος.

Για την προβολή της προκλητικής αυτής ταινίας έγιναν 428 δικαστήρια σε όλο το μήκος των Ηνωμένων Πολιτειών (κανείς δεν είχε δει ως τότε γέννηση ενός μωρού επί οθόνης), και η υπεράσπιση ήταν πάντα η ίδια: επρόκειτο (δήθεν) για εκπαιδευτικό φιλμ.

Το 1958 επανακυκλοφόρησε στα drive-in σε double-bill με το εξίσου απολαυστικό, μα όχι τόσο σημαντικό She Shoulda Said No (1949). 
Το 2005 κέρδισε μια θέση στο National Film Registry του Library of Congress, για την ιστορική του σημαντικότητα.

Χρήστος Μουρούκης.




Θα αργήσουμε να δούμε τα νέα Friday the 13th και World War Z 2


Το ανανεωμένο καλεντάρι που έδωσε χτες στη δημοσιότητα η Paramount έκρυβε δύο δυσάρεστες εκπλήξεις, την απουσία δύο ταινιών που ήδη έχουν περάσει πολλά και όπως φαίνεται θα περάσουν ακόμα περισσότερα μέχρι να καταφέρουν (αν καταφέρουν ποτέ) να υλοποιηθούν, το νέο Friday the 13th και το World War Z 2.

Παρότι μετά από χρόνια που φημολογούνταν υπό διάφορες μορφές, το νέο reboot της σειράς Friday the 13th προσφάτως έμοιαζε να βρίσκεται στο σωστό δρόμο επιλέγοντας τον Breck Eisner για σκηνοθέτη και κλείνοντας τον ερχόμενο Οκτώβρη για πρεμιέρα, η ταινία αναβάλλεται για μία ακόμα φορά επ’ αόριστον. 

Όντας ήδη στο Φλεβάρη, ήταν προφανές ότι ήταν αδύνατο να προλάβουν την προανακοινωθείσα ημερομηνία πρεμιέρας, όμως εδώ τα πράγματα μάλλον είναι σκούρα αφού δεν έχουμε μια απλή αναβολή αλλά αφαίρεση από το καλεντάρι, χωρίς φυσικά αυτό να σημαίνει ότι κάποια στιγμή στο μέλλον δε μπορεί να ξαναπροστεθεί.

Παρόμοια η κατάσταση και για το World War Z 2, το οποίο ήταν προγραμματισμένο να βγει τον Ιούνιο, ημερομηνία που φυσικά δεν υπήρχε περίπτωση να προλάβει, όμως αντί για μια αναμενόμενη αναβολή της, την είδαμε να εξαφανίζεται. 
Τα τελευταία νέα που είχαμε για τη ταινία ήταν πριν περίπου ένα χρόνο, όταν ανακοινώθηκε η αποχώρηση του Juan Antonio Bayona από τη καρέκλα του σκηνοθέτη, ενώ λίγο αργότερα έγινε γνωστό ότι υπήρχαν συζητήσεις με τον David Fincher, χωρίς προφανώς να υπάρχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Στα θετικά της υπόθεσης, τη θέση που έμεινε κενή από την αφαίρεση του Friday the 13th, πήρε το Mother του Darren Aronofsky, μια δραματική ταινία με ένα ζευγάρι (Jennifer Lawrence, Domhnall Gleeson) στο επίκεντρο, η ηρεμία του οποίου διαταράσσεται όταν στη ζωή τους μπαίνουν απρόσκλητοι επισκέπτες (Michelle Pfeiffer, Javier Bardem, Ed Harris).

Αναδημοσίευση από FilmBoy.