Latest Post

Πόστερ χαρακτήρων για το ελληνικό Frankenstein REC

Written By Konstantinos on Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017 | 5:39 μ.μ.


4 Μήνες μετά το κάλεσμα για τους βασικούς ρόλους του Frankenstein REC, η ταινία του Κώστα Ζάππα βρίσκεται ένα βήμα από το να ξεκινήσει γυρίσματα και σήμερα πήραμε τις πρώτες εικόνες.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα «Frankenstein REC» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Καστανιώτη στην Ελλάδα και στα Αγγλικά από την Column Books

Το σενάριο έχει επιλεγεί ανάμεσα στα καλύτερα του κόσμου στα διεθνή φεστιβάλ κινηματογράφου του Τορόντο (Καναδάς), Σαγκάης (Κίνα), Σεούλ (Νότια Κορέα) και Θεσσαλονίκης.

Τη διεθνή διανομή της ταινίας ανέλαβε η γερμανική Asgard International γνωστή από τις ταινίες Keoma Rises, Arachne, The Jester from Transylvania, Anomalous: The Birth, Bunker of the Dead, The Legendary Adventures of Karl May.
Executive producers οι Willi Kamarad, Thamara Barth και Marc Steinhauer.

Η ταινία είναι μια συμπαραγωγή της Minus Pictures (Greece) με την συνεργασία των εταιριών Dreamfilms Gmbh (Germany), Oticons (Bulgaria), Rappas Films (Greece), Sems A.E. (Greece) και με την υποστήριξη του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Την μουσική της ταινίας υπογράφει ο συνθέτης Shigeru Umebayashi, παγκόσμια γνωστός από τις ταινίες: «Ιπτάμενα στιλέτα», «Η κατάρα του χρυσού λουλουδιού» του Ζανγκ Γιμού, «2046» και «Ερωτική επιθυμία» του Γουόνγκ Καρ Γουάι, «Hannibal rising» του Πίτερ Βέμπερ και «A Single Man» του Τομ Φορντ.

Τα special effects και animation της ταινίας ανέλαβε ο Παναγιώτης Ράππας γνωστός από την συνεργασία του με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ στο Λονδίνο και στο AMBLIN-Universal Studio (μετέπειτα DreamWorks) καθώς και με τις εταιρίες Disney, Paramount, Columbia, Fox, MGM, Warner Bros, DreamWorks, Universal, Filmax
Ο Παναγιώτης Ράππας είναι ισόβιο μέλος της Αμερικανικής Academy of Motion Pictures Arts and Science, των γνωστών Όσκαρ.

Παραγωγός ο Γρηγόρης Αθανασίου, δύο φορές επιλεγμένος ως ένας από τους καλύτερους Ευρωπαίους παραγωγούς κινηματογράφου, Cannes Film Festival (European Film Promotion) και Toronto Film Festival (Toronto Producers Lab).
Την σκηνοθεσία και το σενάριο υπογράφει ο Κώστας Ζάπας (ένας από τους σημαντικότερους διεθνείς κινηματογραφικούς δημιουργούς κατά το διεθνή τύπο), γνωστός επίσης από την συνεργασία του με την Zentropa του Λαρς φον Τρίερ.

Την διεύθυνση φωτογραφίας ανέλαβε ο Μιχάλης Μπούρης.
Τα σκηνικά και τα κοστούμια η Μαρία Καραθάνου.
Το μοντάζ και το compositing ο Αντώνης Δελαπόρτας
Το sound design και τον ήχο ο Ηλίας Φλάμμος
Το μακιγιάζ η Αγγελική Ράπτη και η Μυρτώ Παρετζόγλου.
Το post production το στούντιο Genesis M.Productions
Το πλατό και το Green screen το S-Lab Studio.
Την παραγωγή η Minus Pictures

Η ταινία θα γυριστεί στην Ελλάδα με διεθνείς guest star και συνεργάτες.
Το σενάριο της ταινίας έχει επιλεγεί στα καλύτερα του κόσμου στα Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο (Toronto IFF - Toronto Producers Lab), της Κορέας (Puchon IFF - Network of Asian Fantastic Films), της Σαγκάης (Shanghai IFF - The Chinese SIFF project) και της Θεσσαλονίκης (Thessaloniki IFF - Crossroads Co-Production).

Οι ξένοι guest star, οι άλλοι Έλληνες ηθοποιοί καθώς και οι υπόλοιποι συνεργάτες της ταινίας θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα.




Τρέξε! - Get Out review

Λατρεύω όταν σκηνοθέτες που τους έχουμε συνηθίσει σε ένα είδος πχ. δράμα αποφασίζουν και κάνουν θρίλερ, όπως για παράδειγμα όταν ο Pedro Almodóvar έκανε Το Δέρμα Που Κατοικώ
Σκηνοθέτες με δικό τους χαρακτηριστικό στιλ που όταν δοκιμάζουν το τρόμο, το αποτέλεσμα είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρον.

Και μπορεί να είναι το σκηνοθετικό ντεμπούτο του Jordan Peele, μα είναι ένας ηθοποιός και σεναριογράφος που τον γνωρίζουμε από την κωμωδία, με τελευταία του ταινία να είναι το Keanu.

Το Get Out είναι μια φρέσκια ταινία τρόμου με αισθητική Twilight Zone
Θα μπορούσε άνετα μάλιστα να ανήκει στην προαναφερθέν σειρά σαν ένα από τα καλύτερα επεισόδια της.

Η πλοκή αφορά ένα Αφροαμερικάνο (Daniel Kaluuya, Sicario) ο οποίος είναι σε σχέση με μια λευκή κοπέλα (Allison Williams) και αποφασίζουν να επισκεφθούν τους γονείς της για ένα Σαββατοκύριακο. 
Υπάρχουν από την αρχή αστειάκια και αναφορές σε σχέση με το χρώμα και έχει σημασία αυτό γιατί η ταινία ανήκει στον φυλετικό τρόμο/κωμωδία. 

Δεν ξέρω αν υπάρχει καν τέτοια ορολογία, πάντως αν δεν υπάρχει θέλω τα δικαιώματα. 
Είναι δηλαδή έντονο το στοιχείο της σάτιρας, των στερεότυπων, αλλά και του κοινωνικού σχολιασμού. 
Παράλληλα ενώ κάνει πλάκα καταφέρνει να γίνει και ένα ικανοποιητικό θρίλερ.

Με το που ο πρωταγωνιστής μας γνωρίζεται με τα πεθερικά και αρχίζει να συνδιαλέγεται μαζί τους ξεκινά και μια αίσθηση δυσφορίας. 
Κάτι στα λεγόμενα τους ή στις συμπεριφορές τους προκαλούν μια αόριστη ανησυχία στο θεατή. 
Κάτι δεν πάει καλά εδώ χωρίς να γνωρίζεις όμως τι (και πιστέψτε με, δεν πρόκειται να το βρείτε. Μάλλον).

Δεν θα πω παραπάνω για την πλοκή. 
Θα σας αφήσω να το ανακαλύψετε μόνοι σας. 
Το Get Out είναι ένα απολαυστικό θρίλερ που με είχε διαρκώς σε αγωνία, ενώ η αποκάλυψη του τι συμβαίνει με ικανοποίησε πλήρως. 
Οι ηθοποιοί είναι όλοι καλοί στους ρόλους τους, ακόμα και οι δεύτεροι χαρακτήρες. 
Δεν βρήκα κανέναν ενοχλητικό ή παράλογο (που οι ταινίες τρόμου συνηθίζουν από τέτοιους) και όλοι είχαν να δώσουν κάτι. 



Ο σκηνοθέτης φαίνεται ότι ξέρει να στήνει τα πιόνια και πως να τα κινεί σταθερά χωρίς να βαραίνει η πλοκή ή να γίνεται κουραστική. 
Η ατμόσφαιρα της ταινίας δημιουργείται νωρίς και χτίζεται σταδιακά μέχρι την κορύφωση. 
Προσωπικά με είχε σε ‘αναμμένα κάρβουνα’. 

Υπάρχουν λίγα jump scares που δεν ενοχλούν και αρκετές creepy στιγμές ειδικά από τα κοντινά πλάνα στα πρόσωπα των χαρακτήρων. 
Μεγαλύτερη όμως επιτυχία της ταινίας θεωρώ αυτή την αίσθηση του ανοίκειου που κατάφερε να πετύχει, του άβολου.

Κάτι άλλο που θυμίζει το κωμικό παρελθόν του σκηνοθέτη ήταν το έντονο στοιχείο της κωμωδίας, ειδικά από τον Rod (LilRel Howery) το φίλο του πρωταγωνιστή ο οποίος είναι ξεκαρδιστικός κάθε φορά που εμφανίζεται. 
Μην ανησυχείτε, οι κωμικές σφήνες έχουν λόγω ύπαρξης στην ιστορία και δεν αποσυμφορούν το κλίμα. 
Ίσα-ίσα το Get Out ισορροπεί άψογα στο θρίλερ και την κωμωδία.

Το φινάλε θα το ήθελα λίγο πιο δουλεμένο, όσον αφορά το τρόπο που διευθετήθηκαν τα πράγματα. 
Προς το τέλος δηλαδή μου έδωσε λίγο την αίσθηση του βιαστικού.

Πάντως είναι από τις καλές ταινίες της χρονιάς και ειδικά του είδους, που δεν υπάρχει περίπτωση να μην σας διασκεδάσει, ακόμα και αν δεν είσαστε horror fan.
Ελπίζω στο μέλλον να δούμε και άλλα παρόμοια θρίλερ με σφιχτοδεμένο σενάριο από τον Jordan Peele.

Άποψη: το ‘get out’ του τίτλου, που ακούγεται και κάποια στιγμή στην ταινία, θα το έβρισκα πολύ διασκεδαστικό να το εκφέρει ο Schwarzenegger και να γινόταν άλλη μία cult φράση του.

FilmBoy.




Release Dates:
23 January 2017 (Sundance)
24 February 2017 (USA)
16 March 2017 (Greece)

Midnight, Texas trailer: Βαμπίρ, μαγεία και τέρατα στη νέα σειρά του NBC


Υπήρξε μια μυστικοπάθεια σχετικά με τη νέα μεταφυσική σειρά του NBC που έρχεται στη μικρή οθόνη το καλοκαίρι.
Μέχρι σήμερα, ελάχιστα γνωρίζαμε για το Midnight, Texas, μια σειρά που βασίζεται στη σειρά βιβλίων με το ίδιο όνομα, μια τριλογία του Charlaine Harris, του ίδιου συγγραφέα που έγραψε τα μυθιστορήματα Sookie Stackhouse που είχαν προσαρμοστεί για το True Blood του HBO

Το Midnight, Texas έχει παρόμοια μεταφυσική θεματική.
Πρωταγωνιστεί ο Francois Arnaud ως Manfred Bernando, ένας μοναχικός τύπος και μέντιουμ, που βρίσκει σπίτι σε μια μικρή πόλη γεμάτη από …ασυνήθιστους ανθρώπους. 
Στο cast βρίσκονται και οι Dylan Bruce, Arielle Kebbel, Jason Lewis, Peter Mensah και η Sarah Ramos ως το απαραίτητο love interest.

Η σειρά θα περιλαμβάνει τέρατα, μαγεία, υπερφυσικά όντα όλων των ειδών και φυσικά, βαμπίρ, ενώ οι φίλοι του μεταφυσικού θα αναγνωρίσουν στο trailer στοιχεία που έχουμε συναντήσει σε άλλες σειρές: Το κακό που φτάνει στο Midnight θυμίζει έντονα το Hellmouth στο Buffy The Vampire Slayer, αρκετά από τα πλάσματα που βλέπουμε …τα έχουμε ξαναδεί στο True Blood και το Supernatural, ενώ και ο ίδιος ο πρωταγωνιστής, o Manfred, έχει πολλά κοινά με τον Constantine, δε νομίζετε;

Το Midnight, Texas αρχίζει στο NBC στις 25 Ιουλίου.
Δείτε το trailer.



Hardcore (1979): Η σκληρή ταινία από τον σκηνοθέτη του Ταξιτζή!

Written By Konstantinos on Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017 | 2:35 μ.μ.


Η νεαρή Kristen [Ilah Davis] αφήνει πίσω της το συντηρητικό της σπίτι και εξαφανίζεται στα άδυτα των κυκλωμάτων της 8mm πορνογραφίας (πολλά από τα ονόματα που αναφέρονται είναι αληθινά ονόματα πορνογράφων της εποχής). 

Ο πατέρας της [ο George C. Scott, σε έναν ρόλο που είχε αρχικά κινήσει το ενδιαφέρον του Warren Beatty] την αναζητεί [σε γυρίσματα που γίνανε σε αυθεντικά πορνεία και κινηματογράφους, μάλιστα παρατήρησα και μια μαρκίζα του The Violation of Claudia (1977), για το οποίο έγραψα ΕΔΩ], αλλά χάνοντας την εμπιστοσύνη του στις αρχές, αναπτύσσει μια ιδιότυπη συνεργασία με έναν εκκεντρικό ντετέκτιβ [ο Peter Boyle του Young Frankenstein (1974)].

Το βασισμένο σε αληθινή ιστορία σενάριο και η σκηνοθεσία είναι του Paul Schrader, ο οποίος φυσικά είναι γνωστός για το Taxi Driver (1976), αλλά αυτή εδώ είναι η άλλη «βρώμικη» ταινία του από τα ‘70s, η οποία μάλιστα θυμίζει σε ανησυχητικό βαθμό το 8MM (1999).

Χρήστος Μουρούκης.




Έρχεται η ...horror εκδοχή του Μάγου του Οζ!


Παρότι παιδική ιστορία, όλοι μας έχουμε προσέξει ότι κατά τη διάρκεια του μαγικού ταξιδιού της Dorothy, στο Μάγο του Οζ υπάρχουν αρκετά στοιχεία που αν τους δώσεις λίγη περισσότερη ένταση και τους αφαιρέσεις το φίλτρο αθωότητας, θα μπορούσαν να είναι πολύ, πολύ πιο τρομακτικά.

Αυτό σκέφτηκε ο πρωτοεμφανιζόμενος σεναριογράφος Mike Van Waes και έγραψε μια horror εκδοχή του The Wizard of Oz, την οποία και έσπευσε να αγοράσει η New Line Cinema.

Το project βρίσκεται σε πολύ αρχικά στάδια προ-παραγωγής (pre-production) και δεν υπάρχει ακόμα τίποτα ανακοινώσιμο, όμως έγινε γνωστό ότι η ταινία αναμένεται να έχει κοινά στοιχεία με τη κλασσική ταινία του 1939!
Να δούμε τι θα δούμε…

FilmBoy.



Uncaged review

Written By Konstantinos on Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017 | 1:04 μ.μ.

Πρόκειται για μια ανεξάρτητη δουλειά από τον σκηνοθέτη Daniel Robbins.
Με το που κλείνει τα 18, ο Jack (Ben Getz) δέχεται ένα γράμμα από τον θείο του που τον προσκαλεί στο σπίτι που έχει στην εξοχή. 

O ξάδερφος του ο Brandon (Zack Weiner) και ο φίλος του ο Turner (Kyle Kirkpatrick) αποφασίζουν να συνοδεύσουν τον Jack στο μέρος αυτό προκειμένου να περάσουν καλά.
Όταν φτάνουν εκεί, ο θείος έχει αφήσει ένα μήνυμα στον τηλεφωνητή που τους λέει ότι θα λείψει για λίγες μέρες και τους παροτρύνει να βολευτούν.

Ο Jack ξυπνάει την επόμενη μέρα γυμνός, μέσα σε ένα σκουπιδοτενεκέ.
Αρχικά πιστεύει ότι υπνοβατεί, αλλά σε μία από τις επόμενες περιπλανήσεις του, συνδέει μια κάμερα στον εαυτό του και βλέποντας το βίντεο, συνειδητοποιεί ότι κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταμορφώνεται σε λυκάνθρωπο.

Συνήθως οι ταινίες με λυκανθρώπους είναι ή του ύψους ή του βάθους. 
Όσες είναι του βάθους, αντιμετωπίζουν το πρόβλημα ότι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς επιδιώκουν να κάνουν με τα συγκεκριμένα πλάσματα της νύχτας και φαίνεται ότι το Uncaged πέφτει σε αυτήν ακριβώς την παγίδα.

Παρά το γεγονός ότι η ερμηνεία του Zack Weiner είναι ίσως η μοναδική εξόφθαλμα κωμική, η ταινία βαφτίστηκε εκ των υστέρων «κωμωδία», διότι στον συγκεκριμένο τομέα τα πάει σαφώς καλύτερα απ’ ότι στον τρόμο.

Όμως παρά κάποιες εκλάμψεις εξαιρετικής κινηματογράφησης, όπως π.χ. τα flashbacks όπου μαθαίνουμε πως η λυκανθρωπία του Jack είναι κληρονομική και την έχει όλη η οικογένειά του, το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από μία αδέξια συρραφή πλοκών και υποπλοκών που πολλές από αυτές δεν καταλήγουν κάπου συγκεκριμένα ή δεν εξυπηρετούν την ιστορία ουσιαστικά.

Μεγάλο μέρος της ταινίας αφορά τη γνωριμία του Jack με έναν αρχηγό μιας συμμορίας που τον υποδύεται πολύ καλά ο Garrett Hendricks, αλλά δεν συμβάλλει καθοριστικά στην έκβαση και μοιάζει ξεκομμένη από το όλο σύνολο.
Σε πολλά σημεία φαίνεται να έχουν αφαιρεθεί κάποιες σκηνές από το αρχικό σενάριο, ενώ άλλες εμφανίζονται υπερβολικά παρατεταμένες, δίχως να εξυπηρετούν τίποτα.


Το βασικό όμως πρόβλημα της ταινίας είναι ότι το χαμηλό της κόστος καθοδηγεί πολλές από τις σκηνοθετικές επιλογές, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια που καταβάλλεται για να κρυφτεί.
Οφείλουμε να εκτιμήσουμε το γεγονός ότι εκεί έξω υπάρχει άφθονη σαβούρα χαμηλού προϋπολογισμού που ο ερασιτεχνισμός που τη διέπει καθιστά επώδυνη τη θέαση της, ώστε να εκτιμήσουμε την προσπάθεια που έκανε ο  Robbins προκειμένου να δώσει ένα αξιοπρεπές έργο.

Υπάρχουν καλοδουλεμένες εικόνες που αποδίδονται με την τεχνική του comic, προκειμένου να καλυφθούν τα πενιχρά μέσα, ενώ η καθοδήγηση των ηθοποιών και αρκετά από τα πλάνα δίνουν την αίσθηση μιας επαγγελματικής δουλειάς.
Όταν όμως το Uncaged περνάει στο δια ταύτα που είναι η μεταμόρφωση του Jack σε λυκάνθρωπο, τα εφέ και το make-up είναι απαράδεκτα και κάθε άλλο παρά αντάξια μιας τυπικής παραγωγής του συγκεκριμένου υποείδους τρόμου.

Βέβαια από τη μια η φιλότιμη προσπάθεια κι από την άλλη οι αδέξιες επιλογές προσδίδουν στο όλο εγχείρημα μια αίσθηση προσωπικού στίγματος που κατά κάποιο τρόπο λειτουργεί υπέρ και που οι ήδη μυημένοι στον ανεξάρτητο κινηματογράφο θα το βρουν χαριτωμένο μέσα στην αφέλειά του.

Προσωπικά αδυνατώ να κατανοήσω το πώς βάζουν κάποιοι το Uncaged στην ίδια μοίρα με το περσινό Howl που είναι μια σαφώς ανώτερη ταινία.
Δεν μπορώ να πω όμως, ότι έχασα τον χρόνο μου που το είδα.

Βασίλης Γιαννάκης.



Release Dates:
16 February 2016 (USA)

Το poster του 4ου Κινηματογραφικού Φεστιβάλ ΝΥΧΤΕΣ ΤΡΟΜΟΥ είναι εδώ ...και φωνάζει!

Written By Konstantinos on Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017 | 1:08 μ.μ.


58 ημέρες απέμειναν για να ανοίξει η αυλαία του 4ου Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ “Νύχτες Τρόμου”
Για πρώτη φορά οι φίλοι των ταινιών τρόμου θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν το πλούσιο πρόγραμμα της διοργάνωσης όχι μόνο σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη αλλά και σε τέσσερις ακόμη πόλεις σε όλη την Ελλάδα - Αλεξανδρούπολη, Λάρισα, Ηράκλειο και Ρόδο.

Πάνω από 40 συνολικά διεθνείς και εγχώριες ταινίες, μαζί και 20 ταινίες μικρού μήκους, πολλές πανελλήνιες και παγκόσμιες πρεμιέρες, καθώς και δύο εξαιρετικά αφιερώματα στο sci-fi horror και στον ελληνικό τρόμο, θα βρίσκονται στο φετινό πρόγραμμα του φεστιβάλ.

Οι πρώτες ανακοινώσεις δεν αργούν, όμως μέχρι τότε, με ιδιαίτερο καμάρι σας παρουσιάζουμε τη φετινή μας αφίσα, την οποία σχεδίασε και επιμελήθηκε για άλλη μια χρονιά ο Νίκος Κουλαυτάκης.







The Incident (1967): Το βραβευμένο crime θρίλερ του Larry Peerce

Written By Konstantinos on Δευτέρα, 6 Μαρτίου 2017 | 1:01 μ.μ.


Τούτη εδώ η ταινία ξεκινά εισάγοντας μας στον κόσμο των πρωταγωνιστών, κυρίως ζευγάρια, που όλοι τους μοιάζουν να μην αντέχουν ο ένας τον άλλο, και να μαλώνουν διαρκώς, τόσο που προς στιγμήν πίστεψα πως τους έχει επηρεάσει κάποιο μεταφυσικό φαινόμενο!

Έπειτα η ταινία εστιάζει στους κακοποιούς (φαινομενικά χωρίς αιτία) Joe Ferrone [ο Tony Musante, που κέρδισε το βραβείο της ‘Best Actor’ κατηγορίας στο Mar Del Plata Film Festival] και Artie Connors [ο Martin Sheen, πολλά χρόνια πριν το The Dead Zone (1983)], οι οποίοι προκαλούν για λίγο τον τρόμο στα σκοτεινά σοκάκια του Μπρονξ, αλλά έπειτα επιβιβάζονται σε ένα βαγόνι του μετρό της Νέας Υόρκης (τα εξωτερικά κινηματογραφήθηκαν εκεί, χωρίς επίσημες άδειες), και τρομοκρατούν ποικιλοτρόπως τους υπόλοιπους επιβάτες.

Επειδή όλους τους επιβάτες τους γνωρίσαμε πριν, η βία που έχουν να αντιμετωπίσουν είναι ακόμα πιο σκληρή, και σίγουρα σε επίπεδα που δεν περιμένει κανείς αν αναλογισθεί πως το φιλμ διανεμήθηκε από την 20th Century Fox (το πάντα συντηρητικό BBFC αρνήθηκε εις διπλούν να παράσχει certificate και έτσι η ταινία δεν κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο).

Η παραγωγή των Monroe Sachson [Slaughter (1972) και Slaughter's Big Rip-Off (1973)] και Edward Meadow, κόστισε $1,050,000. 
Το σενάριο είναι του Nicholas Baehr [η ίδια του ιστορία είχε μεταφερθεί πρότινος και στη τηλεόραση, με το Ride with Terror (1963)], και τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Larry Peerce [Two-Minute Warning (1976)], και αμφότεροι βραβεύτηκαν από το Mar Del Plata Film Festival].

Χρήστος Μουρούκης.




Pirates of the Caribbean: Dead Men Tell No Tales trailer: Ο Jack Sparrow επιστρέφει για 5η φορά


‘A pirate’s life for me’ -and for everyone that is- θα τραγουδήσουμε όλοι για πέμπτη φορά φέτος πηγαίνοντας να δούμε τον αγαπημένο καπετάνιο Jack Sparrow. 

Φορέστε τα κοτσιδάκια σας που έχουν μείνει από τις απόκριες, πάρτε ένα μπουκάλι αλκοόλ, αρχίστε να περπατάτε στραβά και πάμε όλοι μαζί να χαρούμε τον Johnny Depp σε νέες περιπέτειες. 
Γιατί όσο κι αν κράζουμε πράγματα που θεωρούμε στραβά στο franchise πάντα θα λατρεύουμε τον τρόπο με τον οποίο ο Depp είναι καρτουνίστικος, χαβαλές, άλλοτε αφελής, άλλοτε ευφυής, και πάντα διασκεδαστικός.

Και αυτή τη φορά ο αντίπαλος του Sparrow είναι κάποιος από το πολυτάραχο παρελθόν του, ο Captain Salazar (Javier Bardem), ένας εξολοθρευτής πειρατών που όταν ο Jack ήταν νεότερος τον εγκλώβισε στο Τρίγωνο του Διαβόλου. 

Εδώ να αναφέρω ότι ο Depp ακολουθεί τη συνταγή του Downey στο Captain America: Civil War, όπου χάρη στη ‘μαγεία’ του cgi, εμφανίζεται ως ο νεότερος εαυτός του σε flashback. 
Και για κάποιο λόγο αντί να μου θυμίζει τον νεαρό αστυνομικό Tom Hanson από το 21 Jump Street, μου θυμίζει τον Giovanni Ribisi ως Frank Jr στα Φιλαράκια

Anyway, ο Salazar πλέον ως φάντασμα μαζί με το πλήρωμα του ξεφεύγουν από το Τρίγωνο του Διαβόλου και ζητά εκδίκηση από τον Jack. 
Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό λίγο πολύ συμβαίνει σε κάθε ταινία, ο ‘witty Jack’ έχει τσαντίσει πολύ κόσμο στη ζωή του!

Φυσικά επιστρέφουν στην ταινία οι παλιοί κλασσικοί χαρακτήρες Captain Herctor Barbossa (Geoffrey Rush), ο οποίος πλέον είναι ο καπετάνιος του Queen Anne’s Revenge και από ό,τι φαίνεται ο καπετάνιος Salazar θα τον επιστρατεύσει για να βρει τον Jack, ο πάντα πιστός ύπαρχος Gibbs (Kevin McNally), ο Scrum (Stephen Graham) πρώην ναύτης του Μαυρογένη, τώρα στην υπηρεσία του Barbossa και ο Will Turner (Orlando Bloom) ως ο καπετάνιος του Ιπτάμενου Ολλανδού, του οποίου τη γεμάτη μάκα μούρη είχαμε δει πολύ γρήγορα στο Super Bowl TV spot (εδώ), αλλά εδώ δεν τον βλέπουμε καθόλου.

Στις νέες προσθήκες, εκτός του Bardem, έχουμε τον Brenton Thwaites, ο οποίος ως ο νεαρός Henry που ψάχνει τον πατέρα του, θα προσπαθήσει να βελτιώσει τη γνώμη του ευρέως κοινού γι αυτόν μετά το απογοητευτικό Gods of Egypt (επαναλαμβάνω πρέπει να είναι γιος του Will, μα πιο ίδιο ηθοποιό δεν μπορούσαν να προσλάβουν), την Kaya Scodelario ως Carina Smyth, μια αστρονόμο που ψάχνει την Τρίαινα του Ποσειδώνα και παλεύει για τα γυναικεία δικαιώματα στη μόρφωση της εποχής (αμάν ρε παιδιά, πρέπει να είμαστε όλοι πάντα politically correct;) και την Golshifteh Farahani ως καραφλή μάγισσα Shansa.

Το καινούριο trailer δίνει τις καλύτερες των εντυπώσεων, φιγουράρει ναυμαχίες, δράση, το κλασσικό χιούμορ του Jack Sparrow, ακόμη και καρχαρίες-φαντάσματα, αλλά δε θέλω να δω πάλι τα στοιχεία του On Stranger Tides που δε μας αρέσανε, όπως το γεγονός ότι οι χαρακτήρες που δεν ήταν ο Jack Sparrow υπήρχαν απλώς για να τον πλαισιώνουν ή το ότι ο κακός Μαυρογένης ήταν μονοδιάστατα κακός επειδή έπρεπε να υπάρχει ένας κακός. 
Στοιχεία από τα οποία η πρώτη τριλογία απείχε επιτυχημένα! 

Σίγουρα όμως θα έχει ενδιαφέρον να δούμε τον Jack ως πιτσιρικά πειρατή (το τόπι μου), καθώς και την εξέλιξη στο χαρακτήρα του Will και αν η συνεχής ζωή στη θάλασσα και μακριά από την οικογένεια του τον έκανε τον νέο Davy Jones.

Το Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Οι Νεκροί δε Λένε Παραμύθια θα κυκλοφορήσει στις 25 Μαΐου στην Ελλάδα. 
Η σκηνοθεσία είναι των Joachim Ronning και Espen Sandberg, ενώ το σενάριο υπογράφουν οι Jeff Nathanson και Terry Rossio σε παραγωγή της Walt Disney

Περισσότερα στο Heroes For A Day.


Needlestick review

Written By Konstantinos on Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017 | 3:38 μ.μ.

Θυμάστε που όταν ήσασταν μικροί φοβόσασταν να σας κάνουν ένεση;
Το Needlestick του Steven Karageanes ασχολείται ακριβώς με αυτό …και επί της ουσίας, με τίποτα άλλο που να είναι αξιόλογο.

Ο Alexander Crick  (Lance Henriksen, Phantom) διευθύνει ένα νοσοκομείο και είναι ο επικεφαλής των καρδιοχειρουργών. 
Στο νοσοκομείο επιστρέφει ο πιο άξιος μαθητής του, ο Everett (Harry Lennix, Batman vs. Superman: Dawn of Justice) που είχε διακόψει τη δουλειά του προκειμένου να κάνει κάποιες έρευνες στον τομέα της ιατρικής, με αποτέλεσμα να παρατήσει ακόμη και την Marie (Katie Savoy) που εργάζεται στο ίδιο νοσοκομείο σαν νοσοκόμα και δεν είναι καθόλου ευχαριστημένη με την επιστροφή του.

Ο Alexander Crick βρίσκεται στα πρόθυρα μιας ανακάλυψης που θα δώσει στην ανθρωπότητα το δώρο της αθανασίας, αλλά που για κάποιο περίεργο λόγο προϋποθέτει να κλειδώσει το νοσοκομείο και να αφήσει τον Everett, την πρώην του και την καλύτερή του φίλη, στο έλεος ενός αδίστακτου δολοφόνου που δεν μπορεί να πεθάνει με τίποτα.

Ξέρω ότι όλα αυτά ακούγονται ενδιαφέροντα και μάλιστα αναδεικνύονται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο από άποψη παραγωγής, σκηνοθεσίας και ερμηνειών.
Το Needlestick είναι ένα από τα «ακριβά» b-movies και αυτό γίνεται εμφανές από τα πρώτα κιόλας λεπτά.

Δυστυχώς όμως, ο Steven Karageanes προτίμησε να πειραματιστεί από άποψη σεναρίου με όλα τα κασσιδιάρικα στοιχεία της σαπουνόπερας που εμφανίζουν σειρές τύπου Gray ‘s Anatomy, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που να αγνοεί επιδεικτικά το στοιχείο του τρόμου.

Υπάρχει μια ιστορία που τρέχει στο backround σχετικά με το παρελθόν του δολοφόνου και την ανακάλυψη του χειρουργού, αλλά ελάχιστα αναπτύσσεται με αποτέλεσμα να εμφανίζεται αποσπασματική και γεμάτη λογικά άλματα και σεναριακά κενά.


Ωστόσο ακόμη και στις σκηνές της καταδίωξης που υποτίθεται ότι το ζήτημά τους είναι να προκαλέσουν σασπένς, η σαπουνόπερα και η κακώς εννοούμενη «ανάπτυξη χαρακτήρων» υπερισχύει της δράσης, σε βαθμό που να απωθεί τον θεατή.

Είμαι σίγουρος ότι αν ρωτηθεί ο Karageanes σχετικά με αυτή του την εμμονή θα απαντήσει ότι θέλει να δημιουργήσει χαρακτήρες «τρισδιάστατους» και «με βάθος», αλλά στην πράξη επιστρατεύει όλα τα τερτίπια μιας network τηλεοπτικής σειράς και επομένως απευθύνεται μόνο στο κοινό που εντοπίζει «βάθος» σε αυτού του τύπου τη διαπραγμάτευση.

Για μένα το Needlestick αποτελεί ένα αποτυχημένο πείραμα που στον παράγοντα τρόμο στερείται πρωτοτυπίας (τα έχουμε δει αυτά καλύτερα και σε άλλες ταινίες) και στους διαλόγους του εμφανίζεται φλύαρο και υπερφίαλο.
Προσπερνώ και τζάμπα έχασα τον χρόνο μου.

Βασίλης Γιαννάκης.


Release Dates:
21 February 2017 (USA)