Latest Post

Τί μάθαμε από τις διαρροές της Sony για το νέο Ghostbusters

Written By Konstantinos on Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014 | 10:00 π.μ.


Εδώ και λίγες εβδομάδες έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο εκατοντάδες emails της Sony Pictures, μετά από ένα βαρβάτο hacking που έφαγε η εταιρεία στα τέλη Νοεμβρίου. 

Από αυτά έχουν γίνει γνωστά διάφορα. 
Από κουτσομπολιά, μέχρι προφανώς πιο ενδιαφέροντα πράγματα. 

Έχουμε μάθει για παράδειγμα, για το πώς μεγαλοστελέχη του studio κράζουν την Angelina Jolie και τον Leonardo Di Caprio

Έχουμε μάθει πώς ασκείται πίεση από τα studio σε σκηνοθέτες για να «μαλακώσουν» σκηνές, ανάλογα με τα γούστα του κάθε στελέχους. 
Ο λαμπερός κόσμος του Hollywood (not).

Μέσα από όλα αυτά τα emails όμως, βγήκε και κάτι που αφορά το χώρο μας, την προοπτική αναβίωσης του Ghostbusters

Σε ένα σχετικό email, μαθαίνουμε πως η Sony σκόπευε κάποια στιγμή να κάνει μήνυση στον Bill Murray, επειδή αρνείται να εμφανιστεί στη νέα ταινία. 
Καλή ιδέα αυτή από τη Sony.

Σε σχέση με την επερχόμενη ταινία, αυτό που έγινε γνωστό είναι πως ετοιμάζεται ένα all-female cast. 
Ήδη έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον οι Jennifer LawrenceEmma Stone, Melissa McCarthy, Amy Schumer και Lizzy Kaplan

Αν προκύψει, θα μιλάμε για το πιο εμπορικό cast θα μπορούσαν να συγκεντρώσουν. 
Στόχος είναι η ταινία να αποτελέσει stand-alone film, αλλά με σαφή σύνδεση με τις δύο προηγούμενες ταινίες. 

Απόπειρες έχουν γίνει και στο παρελθόν αρκετές για να γίνει νέα ταινία Ghostbusters, αλλά όλες ναυάγησαν. 

Για να δούμε, αν ετούτη θα καταφέρει να ολοκληρωθεί, ή θα κάνει παρέα με τις υπόλοιπες αποτυχημένες προσπάθειες.

Κώστας Φαρόπουλος.

The Culling trailer: Το κακό επιστρέφει στο σπίτι του The Last Exorcism

Written By Konstantinos on Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2014 | 10:30 π.μ.


Οδηγείς τη νύχτα σε έναν αυτοκινητόδρομο στο πουθενά και συναντάς ένα
7-χρονο κορίτσι να περιπλανιέται… μόνο του... ντυμένο στα άσπρα... τη νύχτα... στον δρόμο.. wtf!

Αρχικά, σου φαίνεται "λίγο" περίεργο αλλά είσαι με άλλους 4 φίλους από την σχολή και μιας και μένει κοντά, αποφασίζετε να το γυρίσετε στο σπίτι του.

Δηλαδή σχετικά κοντά, γιατί φτάνοντας βλέπεις ότι το κορίτσι μένει σε μια απομακρυσμένη αγροικία... στο ίδιο μέρος όπου γυρίστηκε και το "The Last Exorcism" και το χειρότερο; 

ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΔΕΙ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ!

Το "The Culling" του Rustam Branaman είναι ένα υπερφυσικό θρίλερ που χρησιμοποιεί ως παγίδα ένα μικρο φαινομενικά αθώο κορίτσι, Harley Graham (Chasing Mavericks).

Ενώ το θήραμα της είναι μια παρέα από κολεγιόπαιδα, που τα υποδύονται οι Jeremy Sumpter (Into the Storm), Elizabeth Di Prinzio, Chris Coy (Deliver Us from Evil), Brett Davern (Movie 43) και Linsey Godfrey.

Η ταινία θα κάνει πρεμιέρα κατευθείαν σε DVD στην Αγγλία στις 23 Μαρτίου.

Μέχρι τότε αν θες να μάθεις περισσότερα, δεν έχεις παρά να δεις το trailer!

Παναγιώτης Θεοχάρης.






Η ...αδερφή του Michael Myers στη νέα σειρά τρόμου Scream Queens!


Άλλη μια σειρά τρόμου, με τίτλο «Scream Queens” ετοιμάζεται να βγει στις μικρές οθόνες αυτόν τον καιρό. 

Αυτή τη φορά πρόκειται για μια ανθολογία κωμωδίας τρόμου από την Fox Television και τον δημιουργό του American Horror Story, Ryan Murhpy

Η πρώτη σεζόν θα αποτελείται από 15 επεισόδια και, απ’ ότι μαθαίνουμε, θα βγει στον αέρα το φθινόπωρο του 2015. 

Θα περιστρέφεται γύρω από μια σειρά μυστηριωδών φόνων σε ένα campus πανεπιστημίου. 
Λίγο “been there, done that” ακούγεται, αλλά ας το δούμε πρώτα.

Τα πιο ενδιαφέροντα νέα όμως έχουν να κάνουν με το casting της σειράς, όπου τα δυο ονόματα που έχουν γίνει γνωστά μέχρι στιγμής είναι αυτό της Emma Roberts (American Horror Story) και της γνωστής σε όλους μας αδελφής του Michael Myers, Jamie Lee Curtis

Κρίνοντας από τον τίτλο της σειράς, η Curtis ταριάζει γάντι. 
Έχει εξάλλου ένα διόλου ευκαταφρόνητο παρελθόν στο σινεμά τρόμου.

Ενώ η ακριβής υπόθεση της σειράς δεν έχει γίνει γνωστή, ξέρουμε πως κάθε κύκλος θα είναι αυτοτελής, με διαφορετική ιστορία και πιθανότατα διαφορετικούς πρωταγωνιστές. 

Κρίνοντας από το American Horror Story (και εδώ εκφράζω καθαρά προσωπική γνώμη) δεν περιμένω και πάρα πολλά από ετούτη την κωμωδία τρόμου. 
Μακάρι να με διαψεύσει ο κύριος Murphy

Κώστας Φαρόπουλος.


Shark Killer trailer: Καιρός να πάρουν ένα μάθημα

Written By Konstantinos on Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2014 | 10:00 π.μ.


Τα τελευταία χρόνια έχουμε κατακλυστεί από ταινίες με καρχαρίες.

Είναι παντού.
Στη θάλασσα, στην άμμο, σε super market, ακόμα και σε ανεμοστρόβιλους!
Έχουν πολύ μυαλό, ένα …ενίοτε και δύο κεφάλια!


…Τους φαντάζομαι κάπου στο βυθό να απολαμβάνουν τη δημοφιλία τους, μπροστά σε ένα υπερσύγχρονο sea-cinema (από το home cinema, ντε).

Αφού μας τη πέσανε λοιπόν αυτοί οι δολοφόνοι, τι πιο λογικό από το να επιστρατεύσουμε έναν Shark Killer.
Αλλά δεν σταματάμε εδώ.

Τον κυνηγό καρχαριών με το sic όνομα Chase Walker, προσλαμβάνει ο αδερφός του, Jake, ο οποίος είναι αρχηγός της Νοτιοαφρικάνικης μαφίας, γιατί ο καρχαρίας κατάπιε ένα διαμάντι ανεκτίμητης αξίας.

Για να έχει και το κεφάλι του ήσυχο, βάζει την κοπέλα του, Jasmine, να τον έχει από κοντά.
 

Αλλά προς μεγάλη έκπληξη των θεατών (...), ο Chase και η Jasmine αναπτύσσουν μια όχι-και-τόσο-φιλική σχέση μεταξύ τους και …τα υπόλοιπα τα φαντάζεστε.

Σκηνοθετεί ο Sheldon Wilson.
Δείτε το trailer.



Mad Max: Fury Road trailer: Η τριλογία επιστρέφει ...πιο άγρια από ποτέ

Written By Konstantinos on Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2014 | 12:46 μ.μ.


Στις πιο ακραίες περιοχές του πλανήτη μας, σε απομονωμένες ερήμους η ανθρωπότητα έχει χάσει το πρόσωπο που όλοι γνωρίζουμε. 

Πλέον οι άνθρωποι κυκλοφορούν σε νομάδες και αγωνίζονται για την επιβίωση τους κάθε μέρα. 
Αγαθά όπως το νερό, είναι πολυτέλεια. 

Υπάρχουν όμως κάποιοι που μπορούν να φέρουν την ισορροπία στον πλανήτη μας. 
Ο ένας είναι ο ΜΑΧ, που αναζητά απαντήσεις για την χαμένη του γυναίκα και το παιδί του, και η άλλη είναι η Furiosa, η οποία πιστεύει ότι ο μοναδικός δρόμος για επιβίωση είναι πέρα από την έρημο, πίσω στην γειτονιά που μεγάλωσε.

Το φανταστικό αυτό story, θα μας μεταφέρει στην μεγάλη οθόνη ο κύριος George Miller

Δεν νομίζω να χρειάζεται συστάσεις, άλλα ας πω δυο πράγματα. 
Είναι αυτός που ευθύνεται για την τριλογία Mad Max με τον Mel Gibson, καθώς και για τις Μάγισσες του Eastwick

...Επίσης σκηνοθέτησε τα Happy feet
Τώρα πως γίνεται να έχουν βγει όλα αυτά από το ίδιο μυαλό, ένας θεός ξέρει.

Η επιτυχία της τριλογίας Mad Max, ήταν αναμενόμενο να φτάσει σε remake αργά η γρήγορα. 
Το πότε όμως δεν το ξέραμε, όπως επίσης δεν πιστεύαμε να γίνει από το ίδιο άτομο.

Χαιρόμαστε πολύ όμως γι αυτό, διότι ο Miller είναι ένας ώριμος και έμπειρος σκηνοθέτης και ξέρει να χειρίζεται πολύ σωστά τέτοιου τύπου ταινίες.

Το νέο trailer του Mad Max: Fury Road (θυμηθείτε το πρώτο εδώ) είναι γεγονός, είναι επικό και με πολύ δράση. 
Το βλέπουμε δυνατά και σε replay για κάνα μισάωρο για να συνέλθουμε.

Στην ταινία τον ρόλο του Max κρατάει ο Tom Hardy, ο οποίος βλέπει τις μετοχές του να ανεβαίνουν κατακόρυφα ειδικά μετά την συμμετοχή του στην τριλογία Dark Knight του αγαπημένου μας Christopher Nolan

Στον ρόλο της Furiosa, η πανέμορφη (ακόμη και εδώ φαίνεται η ομορφιά της) Charlize Theron
Επίσης παίζουν οι Zoë Kravitz, ο Nicholas Hoult και άλλοι.
 

Στις ελληνικές αίθουσες μέσα στο 2015.

Αναδημοσίευση από FilmBoy.


The X-Files box-set: 55 disc mega review!

Written By Konstantinos on Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014 | 4:48 μ.μ.


Το Horrorant και ο Χρήστος Μουρούκης βρίσκεται στην ευχάριστη θέση να εγκαινιάσει μια νέα μόνιμη στήλη, από την οποία θα μιλάμε για ένα box-set τηλεοπτικής σειράς, που σίγουρα θα ενδιαφέρει τους genre film fans.

Τί καλύτερο από το να ξεκινήσουμε με το The X-Files box-set

Μεγάλωσα με τα X-Files του Chris Carter

Αποτελούν την πρώτη τηλεοπτική σειρά που αγάπησα (παρότι είναι επιστημονικής φαντασίας, ένα είδος που συχνά βαριέμαι). 

Μετά από 7 νομίζω σεζόν, κουράστηκα και τα παράτησα. 
Δεν είδα ποτέ τις ταινίες. 

Αποχωρίστηκα και τις βιντεοκασέτες στις οποίες είχα καμιά σαρανταριά επεισόδια.
Αποχωρίστηκα και τα κόμιξ. 

Όμως τώρα που πέρασαν τα χρόνια (και ενώ παρατήρησα πως στη βιβλιοθήκη μου ξέμεινε ένα βιβλίο-αφιέρωμα στο franchise), αποφάσισα να κάνω ένα πείραμα: να αγοράσω το ευρωπαϊκό box-set και να δω αν η πρώτη μου αγάπη, θα μου άρεσε ξανά τόσα χρόνια μετά.

Νωρίς-νωρίς στη 1η σεζόν μαθαίνουμε πως όταν ήταν μικρός, ο Fox Mulder [David Duchovny], είδε την αδερφή του να απάγεται από εξωγήινους. 

Σήμερα δουλεύει στις υποθέσεις του τίτλου της σειράς. 

Σε αυτό το department θα μεταβεί η συνάδελφος του στο F.B.I., Dana Scully [Gillian Anderson]. 
Αυτός θέλει να πιστέψει πως δεν είμαστε μόνοι σε αυτό το σύμπαν, και αυτή είναι καχύποπτη. 

Το αγαπημένο μου επεισόδιο αυτής της σεζόν είναι το Ice, το οποίο αποτελεί φόρο τιμής στο The Thing from Another World (1951). 

Ο αγαπημένος σας Brad Dourif [η φωνή του Chucky στα Child’s Play αλλά και στο πιο πρόσφατο Curse of Chucky] εμφανίζεται στο επεισόδιο Beyond the Sea.
Και, δεν είναι τέλειο που ο Mulder είναι εθισμένος στη πορνογραφία;

Στη 2η σεζόν μαθαίνουμε πως οι υποθέσεις του τίτλου έχουν σταματήσει να ερευνούνται, και η Scully διδάσκει πλέον στο Σώμα, ενώ ο Mulder αμφιβάλει ακόμα και για το χαμό της αδερφής του. 


Όταν η τελευταία επανεμφανίζεται και παράλληλα με την εξαφάνιση της Scully, η σειρά αποκτά νέο ενδιαφέρον. 


Το αγαπημένο μου επεισόδιο αυτής της σεζόν είναι το Humbug, το οποίο είναι κάτι ανάμεσα στο Freaks (1932) και το Basket Case (1982). 
Ο αγαπημένος σας Tony Todd [Candyman (1992)] εμφανίζεται στο επεισόδιο Sleepless

Σε αυτή τη σεζόν, ο μυστηριώδης καπνιστής [William B. Davis] από Cigarette Smoking Man αποκαλείται Cancer Man, σε μια κίνηση προφητική της καπναπαγόρευσης που ζει σήμερα ο δυτικός πολιτισμός από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα. 

Επίσης, σε κάποια επεισόδια, οικολόγοι και ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων παρουσιάζονται ως τρομοκράτες. 
Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν…

Η 3η σεζόν συνεχίζει ακριβώς από εκεί που μας άφησε το φινάλε της δεύτερης (αν γράψω περισσότερα θα φανερώσω spoilers) και οι δύο πράκτορες του F.B.I. βρίσκονται βαθιά μέσα στο βούρκο των συνομωσιών και απειλούνται από σκοτεινά κυκλώματα. 


Τα δύο επεισόδια που μας το δείχνουν αυτό ξεκάθαρα είναι τα δύο πρώτα (The Blessing Way και Paper Clip) που είναι εξαιρετικά. 

Ο αγαπημένος σας Jack Black [The Big Year (2011)] εμφανίζεται στο επεισόδιο D.P.O., το οποίο είναι συμπτωματικά ανάμεσα στα καλύτερα της σειράς. 

Ο αγαπημένος σας Ken Foree [Dawn of the Dead (1978)] εμφανίζεται στο επεισόδιο The List
Ο αγαπημένος σας Michael Berryman [The Hills Have Eyes (1977)] εμφανίζεται στο επεισόδιο Revelations.

Στη 4η σεζόν ο Mulder βιώνει τον χαμό της μητέρας του, ενώ η Scully θα διαγνωστεί με καρκίνο. 


Το επεισόδιο Home θα αρέσει στους φαν του The Texas Chain Saw Massacre (1974). 
Το επεισόδιο Musings of a Cigarette Smoking Man είναι διαφωτιστικό για το background του μυστηριώδη άντρα του τίτλου του. 

Το επεισόδιο Tunguska, και η συνέχεια του Terma, φέρνουν πίσω έναν χαρακτήρα που σημαδεύει τις θεωρίες συνομωσίας της σειράς, ενώ παράλληλα οι ήρωες μας έχουν να αντιμετωπίσουν μια πρωτότυπη εξωγήινη απειλή. 

Οι φίλοι του splatter θα λατρέψουν το επεισόδιο Leonard Betts
Τα επεισόδια Kaddish & Unrequited έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον (πρέπει να τα δείτε μαζί), καθώς ασχολούνται με δύο διαφορετικές (μα τόσο όμοιες) δεξιόστροφες νεοφασιστικές/παραστρατιωτικές οργανώσεις. 


Το επεισόδιο Tempus Fugit, και το sequel του, Max, είναι υπερπαραγωγές. 
Το επεισόδιο Small Potatoes είναι το χιουμοριστικό της σειράς, και σατιρίζει τα ‘60s tabloid περιοδικά με τα υπερβολικά εξώφυλλα, το Taxi Driver (1976) και τους φαν του Star Wars (1977). 

Το επεισόδιο Zero Sum μπορεί να είναι εμετικά αντικαπνιστικό, αλλά διαθέτει φοβερά σεναριακά παιχνίδια συνομωσίας, ενώ αποδίδει και φόρο τιμής στις ταινίες με δολοφονικές μέλισσες της δεκαετίας του ’70. 

Είναι γενικά μια σεζόν που λείπουν οι πολλοί σταρ, αλλά όχι και τα ευφάνταστα σενάρια.

Στη 5η σεζόν η Scully συνεχίζει την κρίσιμη μάχη με τον καρκίνο, ενώ ο Mulder θα βρει νέα στοιχεία για την αλήθεια που με τόσο πάθος ψάχνει μέσα στο βούρκο της συνωμοσίας. 


Σε αυτή τη σεζόν η σειρά γίνεται για πρώτη φορά widescreen και έτσι θα παραμείνει μέχρι το τέλος της. 
Αυτό την έκανε πιο κινηματογραφική, και ακόμη και το cropping των τίτλων αρχής έχει μία γοητεία. 

Τα πρώτα δύο επεισόδια (Redux & Redux II), λειτουργούν και ως μια ταινία και πρέπει να τα δείτε μαζί, σε αυτά θα απαντηθούν ένα κάρο ερωτήματα από το φινάλε της προηγούμενης σεζόν και όχι μόνο, και θα δούμε πως κάποιοι υψηλόβαθμοι του F.B.I. λειτουργούν ως μαφία. 

Το επεισόδιο Unusual Suspects είναι σημαντικό καθώς μας δείχνει πως ξεκίνησε η σχέση του Mulder με τους τρεις geek φίλους του [Bruce Harwood, Tom Braidwood, και Dean Haglund] που κατά καιρούς τους έχουμε δει να τον βοηθούν με πληροφορίες που συλλέγουν με ανορθόδοξες μεθόδους. 

Το επεισόδιο Detour θα αρέσει στους φαν του Predator (1987). 
Το επεισόδιο The Post-Modern Prometheus είναι το μοναδικό ασπρόμαυρο της σεζόν και συνάμα ένα από τα καλύτερα. 

Το επεισόδιο Christmas Carol, και το sequel του Emily, είναι διαφωτιστικά για το μυστήριο της αδερφής της Scully. 
Το επεισόδιο Chinga θα αρέσει στους φαν του Living Doll, το οποίο είναι το καλύτερο κεφάλαιο της κλασσικής σειράς Twilight Zone

Το επεισόδιο Kill Switch έχει να κάνει με hacking και είναι ανάμεσα στα αγαπημένα μου. 
Το Bad Blood είναι το χιουμοριστικό επεισόδιο της σεζόν και το πρώτο του act είναι ξεκαρδιστικό, αλλά στο δεύτερο του act βλέπουμε τα ίδια πράγματα από διαφορετικό point of view και βαριόμαστε, ενώ το τρίτο act είναι αδιάφορο.


Πρέπει να δείτε μαζί το επεισόδιο Patient X και το sequel του, The Red and the Black, τα οποία καταπιάνονται με το μυστήριο της απαγωγής της Scully, αλλά εμένα με κέρδισαν διότι έφεραν πίσω τον Cigarette Smoking Man, τον οποίο η σειρά δολοφόνησε σε προηγούμενο επεισόδιο. 

Το εξαιρετικό επεισόδιο Mind’s Eye βρίσκει μια (πανέμορφη) τυφλή κοπέλα [Lili Taylor του Four Rooms (1995)] ύποπτη μιας σειράς φονικών. 

Στο βλακώδες επεισόδιο All Souls, η Scully ψάχνει την πίστη της στον καθολικισμό (μην πούνε και τη σειρά αθεϊστική). 

Το επεισόδιο Folie a Deux είναι ιδιαίτερα τρομακτικό και έχει να κάνει με έναν εργοδότη ο οποίος πιθανότατα να είναι κυριολεκτικά τέρας και να μετατρέπει ανθρώπους σε ζόμπι. 

Το The End είναι το τελευταίο επεισόδιο της σειράς και είναι συγκλονιστικό, καθώς σε αυτό ο Mulder και η Scully χώνουν την μύτη τους τόσο βαθιά στο κλειδί των συνομωσιών που αυτό έχει ως αποτέλεσμα το κλείσιμο των X-Files και το κάψιμο του γραφείου τους με όλα τους τα στοιχεία και τη δουλειά που κάνανε τόσα χρόνια.

Η ταινία The X Files (1998) του σκηνοθέτη Rob Bowman υπέστη σκληρές κριτικές όταν βγήκε στους κινηματογράφους. 


Οι περισσότερες από αυτές εκφράζαν παράπονα για το πώς το φιλμ αυτό μοιάζει με ένα διπλό επεισόδιο της σειράς. 

Και τι περιμένανε δηλαδή τούτοι οι κριτικοί από μια ταινία βασισμένη σε μια επιτυχημένη τηλεοπτική σειρά; 

Όντως μοιάζει με εκτενές επεισόδιο (και μάλιστα λειτουργεί κατά ένα τεράστιο βαθμό ως συνδετικός κρίκος της πέμπτης και της έκτης σεζόν), αλλά αν το δείτε ως τέτοιο σίγουρα πολύ εύκολα θα το αναγνωρίσετε ως ένα από τα καλύτερα του franchise. 

Το X-Files: The Movie (όπως ήταν γνωστό το έργο κατά τα γυρίσματα του) κάνει ένα λάθος το οποίο του στοιχίζει: προσπαθεί να συμπεριλάβει τα πάντα (όλα τα χαρακτηριστικά) της σειράς. 

Έτσι βλέπουμε τον Mulder και τη Scully να προσπαθούν να ξεσκεπάσουν μια συνομωσία που μπλέκει εξωγήινο colonization στη γη με έναν ιό που μεταδίδεται από μέλισσες (που είναι ένα αγαπημένο στοιχείο της σειράς). 

Φυσικά βλέπουμε και τον Cigarette Smoking Man μπλεγμένο, παρέα με τους υπόλοιπους υποχθόνιους. 
Βλέπουμε και τον Skinner και τους πληροφοριοδότες των πρωταγωνιστών.


Βλέπουμε και guest appearances από τους Martin Landau και Terry O'Quinn.
Βλέπουμε και διαστημόπλοιο! 
Βλέπουμε και τρομοκρατία με βόμβα σε κρατικό κτήριο! 

Και στο φινάλε οι φάκελοι ανοίγουν και πάλι για να δώσουν πάσα στην έκτη σεζόν. 

Όλα αυτά μέσα σε δύο ώρες είναι μερικές φορές κουραστικά. 
Αλλά είναι δύο ώρες υπερθέαμα, καθώς είναι πασιφανές πως η παραγωγή διέθετε τεράστιο προϋπολογισμό σε σχέση με ένα μέσο επεισόδιο, που και την σειρά δεν την λες low budget. 

Έχω την εντύπωση πως ο σεναριογράφος Chris Carter θέλησε να εκμεταλλευτεί την κινηματογραφική αυτή ευκαιρία για να διαφημίσει περισσότερο τη σειρά και αν αυτός ήταν όντως ο σκοπός του, τότε το πέτυχε απόλυτα, καθώς αν δει κανείς το αποτέλεσμα ως ένα τεράστιο trailer, τότε αυτό λειτουργεί άψογα. 

Α, και αυτό που όλοι περιμένανε, δηλαδή οι δύο πράκτορες του F.B.I. να φιληθούν, παραλίγο να συμβεί.

Στην 6η σεζόν ο Mulder και η Scully βρίσκουν τους εαυτούς τους εκτός X Files.


Το Triangle είναι το χιουμοριστικό επεισόδιο της σεζόν και βρίσκει τον Mulder χαμένο στο Τρίγωνο των Βερμούδων, όπου έχει να αντιμετωπίσει ναζιστές (μερικοί εκ αυτών είναι γνώριμα πρόσωπα της σειράς· μέσα σε αυτή την παράλληλη πραγματικότητα του χωροχρόνου η Scully θα φιλήσει και τον Skinner, αλλά επιτέλους και τον Mulder, αν και μετά θα του ρίξει μπουνιά· στο τέλος όλοι πιστεύουν πως ο Mulder έβλεπε όνειρο, αλλά μια μελανιά στο μάγουλο του θα τον κάνει να χαμογελάσει, αφού πει στη Scully πως την αγαπά. 

Τα επίσης χιουμοριστικά επεισόδια Dreamland και Dreamland II πρέπει να τα δείτε μαζί· σε αυτά ο Mulder αλλάζει ταυτότητα και σώμα με έναν στρατιωτικό [Michael McKean]. 

Το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο How the Ghosts Stole Christmas έχει επίσης πολύ πλάκα και θα αρέσει στους φαν των haunted house ιστοριών. 


Ο αγαπημένος σας Bruce Campbell [The Evil Dead (1981)] εμφανίζεται στο επεισόδιο Terms of Endearment
Γενικά αυτή είναι η σεζόν αυτή που ξεκίνησε το κακό με τα αμέτρητα tongue-in-cheek επεισόδια και είχε ως αποτέλεσμα τη διχόνοια των φαν του franchise.

Στο επεισόδιο S.R. 819 ο Skinner προσβάλλεται από έναν θανατηφόρο ιό. 
Το επεισόδιο Two Fathers και το sequel του, One Son, αποκαλύπτουν πολλά για τη συνομωσία των εξωγήινων και πρέπει να τα δείτε μαζί.

Στην 7η σεζόν, η Scully θα μείνει έγγυος. 

Στα επεισόδια The Sixth Extinction και The Sixth Extinction II: Amor Fati, οι πρωταγωνιστές της σειράς παίζουν με τη ζωή και το θάνατο σαν να είναι θεοί και δαίμονες. 

Ο αγαπημένος σας Lance Henriksen [The Terminator (1984)] αντιμετωπίζει ζόμπι στο Millennium, το οποίο είναι και το επεισόδιο στο οποίο (επιτέλους) φιλιούνται ο Mulder με τη Scully. 

Ο αγαπημένος σας Scott Wilson [The Walking Dead] εμφανίζεται στο εξαιρετικό επεισόδιο Orison
Το επεισόδιο Sein und Zeit και το sequel του Closure αποκαλύπτουν πολλά για την αλήθεια της τύχης της αδερφής του Mulder. 

Το επεισόδιο X-Cops είναι γυρισμένο με την αισθητική των reality TV shows με πρωταγωνιστές μπάτσους και τα κατορθώματα τους (που ήταν της μόδας τότε) και μάλλον θα αρέσει τους φαν του Paranormal Activity: The Marked Ones (2014). 

Το First Person Shooter είναι μάλλον το πιο γελοίο επεισόδιο της σεζόν, αλλά είναι συνάμα και το πιο σέξι. 
Ο αγαπημένος σας Billy Drago [The Untouchables (1987)] εμφανίζεται στο επεισόδιο Theef

Στο επεισόδιο En Ami, η Scully φτάνει με τι βοήθεια του Cigarette Smoking Man πολύ κοντά στη σημαντικότερη για την ανθρωπότητα εφεύρεση (που ίσως είναι εξωγήινη). 

Το επεισόδιο Brand X παρουσιάζει τους καπνιστές ως πειραματόζωα, και η Scully κάνει προπαγάνδα κατά της νικοτίνης ενώ ο Mulder αργοπεθαίνει επειδή έγινε παθητικός καπνιστής για μερικά δευτερόλεπτα· και το τσίρκο δεν σταματά εκεί, αφού μια φανταστική εταιρία παραγωγής τσιγάρων (που το λογότυπο της μοιάζει πολύ με αυτό της Marlboro) παρουσιάζεται ως βιομηχανία νεκρών, ενώ το αποκορύφωμα έρχεται όταν ο Skinner θα πυροβολήσει και θα σκοτώσει έναν καπνιστή για να του σβήσει στη συνέχεια το τσιγάρο.


Φυσικά το μανιφέστο αυτό της χυδαιότητας και της αθέμιτης επίθεσης ήρθε με απόλυτη χρονική συνέπεια πακέτο με τα φασιστικά αντικαπνιστικά μέτρα που τότε ξεκίνησε να προπαγανδίζει μαζικά η κυβέρνηση των Η.Π.Α.

Και η ερώτηση μου είναι απλή: αφού δεν τα βρήκε η εφορία τους με τις καπνοβιομηχανίες, ποια ήταν/είναι η σχέση των major film studio με την ρατσιστική εκστρατεία; 

Στο επεισόδιο Hollywood A.D. ο Mulder και η Scully βλέπουν το Plan 9 from Outer Space (1959).

Στην 8η σεζόν, η Scully θα γεννήσει, ενώ ο ανδρικός πρωταγωνιστικός ρόλος θα πάει στον Robert Patrick [Terminator 2: Judgment Day (1991)] ο οποίος υποδύεται τον John Doggett, του οποίου στόχος είναι να βρει τον Mulder. 


Ο αγαπημένος σας Danny Trejo [Machete (2010)] εμφανίζεται στο επεισόδιο Redrum

Γενικά αυτή η σεζόν αφήνει πίσω της κωμικότητες και παρέχει πραγματικά τρομακτικά επεισόδια. 
Όμως οι νέοι τίτλοι αρχής είναι αστείοι.

Στην 9η σεζόν, θα μάθουμε πολλά για το μωρό της Scully και του Mulder, καθώς επίσης και για το θάνατο του γιού του Doggett. 

Οι New-Age τίτλοι αρχής είναι εξαιρετικοί. 

Μεγαλύτερο ρόλο παίρνει και η Annabeth Gish [Nixon (1995)] που υποδύεται την σέξι πράκτορα Monica Reyes. 

Η αγαπημένη σας Lucy Lawless [Xena: Warrior Princess] εμφανίζεται στα επεισόδια Nothing Important Happened Today και Nothing Important Happened Today II, και πρέπει να τα δείτε μαζί. 

Επίσης μαζί πρέπει να δείτε τα επεισόδια Provenance και Providence
Στο επεισόδιο Lord of the Flies η σειρά θα ταχθεί στο πλευρό των μεγάλων εταιριών, και θα παρουσιάσει τους γονείς που κάνουν μηνύσεις όταν τα παιδιά τους παθαίνουν ατυχήματα ως παρανοϊκούς. 

Το επεισόδιο Audrey Pauley είναι ρομαντικό και θλιβερό, σαν παραμύθι. 
Ο αγαπημένος σας Burt Reynolds [Kill Bill: Vol. 2 (2004)] εμφανίζεται στο κωμικό επεισόδιο Improbable

Το επεισόδιο Release μας δείχνει πως το F.B.I. διατηρεί σχέσεις με τον υπόκοσμο. 

Το τελευταίο επεισόδιο, The Truth, είναι διπλό (δηλαδή έχει διάρκεια διπλάσια από ένα κανονικό) και είναι ένα δικαστικό δράμα (μου άρεσε αυτό) στο οποίο (μέσω κάποιων απαραιτήτων flashback) ενώνονται όλα τα σεναριακά κομμάτια του πάζλ της σειράς.

Η ταινία The X Files: I Want to Believe (2008) του σκηνοθέτη Chris Carter, βρίσκει το πρωταγωνιστικό ζεύγος (πράκτορες Mulder και Scully) εκτός F.B.I., αλλά η ASAC Dakota Whitney [η σέξι Amanda Peet του Identity (2003)] θα τους πείσει να συνεργαστούν με τον κυβερνητικό φορέα για one-last-job: ένας καταδικασμένος παιδόφιλος ιερέας [ο Billy Connolly του The Last Samurai (2003)] είναι παράλληλα και psychic και βοηθά στην έρευνα για μια εξαφανισμένη ομοσπονδιακή. 


Φυσικά στην πορεία η ιστορία ανοίγει προς χίλιες κατευθύνσεις, αλλά αυτό το φιλμ είναι ακριβώς το αντίθετο του προηγούμενου. 

Δηλαδή δύσκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί κομμάτι του κεντρικού story arc (μοιάζει περισσότερο με stand-alone επεισόδιο, ή τολμώ να πω, κινηματογραφική ταινία) και είναι εντυπωσιακά «συμμαζεμένο». 

Αυτό ίσως να συνέβη επειδή στα τέλη των ‘00s να μην ήταν ευπρόσδεκτες οι κυβερνητικές συνομωσίες από μια εμπορική ταινία. 
Ή επειδή η σειρά έκλεισε τον κύκλο της ως έπρεπε.

Οι πρώτες τέσσερις σεζόν παρουσιάζονται σε Aspect Ratio 4:3 (1.33:1) και οι υπόλοιπες πέντε σε Aspect Ratio 16:9 (1.78:1). 

Αμφότερες οι ταινίες παρουσιάζονται σε Aspect Ratio 16:9 (2.40:1). 

Tο R2 [PAL] DVD Box-Set (55 δισκάκια) διαθέτει και αμέτρητες πρόσθετες παροχές, όπως Audio commentary (σε κάποια επεισόδια), Deleted scenes, ντοκιμαντέρ, συνεντεύξεις, και πολλά ακόμη βίντεο. 

Μπορείτε να το βρείτε από πολλούς on-line retailers με λιγότερές από 50 Βρετανικές Λίρες, και αποτελεί σίγουρα την πιο έξυπνη αγορά που έχω να σας προτείνω για αυτό τον μήνα.

Χρήστος Μουρούκης.


Ο Επιφανής Άγνωστος - Un Illustre Inconnu review

Written By Konstantinos on Παρασκευή, 12 Δεκεμβρίου 2014 | 10:00 π.μ.

Το θέμα της κλεμμένης ταυτότητας ενός προσώπου έχει απασχολήσει αρκετές φορές το σινεμά στο παρελθόν. 

Από ελαφριές κωμωδίες και αστυνομικές περιπέτειες μέχρι δράματα χαρακτήρων και θρίλερ αγωνίας, όλο και κάπου θα υπάρχει χώρος στην πλοκή για μια τέτοια ιδέα.

Μετά τις «22 Σφαίρες» το δίδυμο Ματιέ Ντελαπόρτ και Αλεξάντρ Ντε Λα Πατελιέρ δίνουν τη δική τους γαλλική απάντηση προχωρώντας την ιδέα αρκετά βήματα παρακάτω. 

Ο Επιφανής Άγνωστος είναι ένα δραματικό θρίλερ που εντυπωσίασε τους κριτικούς της Γαλλίας και που από τις 11 Δεκεμβρίου θα προβάλλεται και στις ελληνικές αίθουσες. 

Όσο όμως κι αν μας αρέσει να στηρίζουμε το ευρωπαϊκό σινεμά και όσο θετικά προκατειλημμένοι ήμασταν με το υποσχόμενο σενάριο, η αλήθεια είναι ότι σαν αποτέλεσμα θα περιμέναμε κάτι πολύ καλύτερο.

Ο Σεμπαστιάν Νικολά (Mathieu Kassovitz, Η Ζωή Μιας Άλλης) είναι ένας μοναχικός και ντροπαλός κτηματομεσίτης που δεν βρίσκει κανένα απολύτως νόημα στη ζωή του. 

Νιώθει κενός, δεν έχει φίλους ή ενδιαφέροντα, ούτε καν δική του προσωπικότητα.

Μοναδική του διέξοδος είναι να παρακολουθεί λεπτομερώς τα χαρακτηριστικά και τον τρόπο ζωής των πελατών του και να τους αντιγράφει. 

Χρησιμοποιώντας καλούπια προσώπου και μακιγιάζ, ο Σεμπαστιάν μεταμορφώνεται σε άλλους ανθρώπους και ουσιαστικά μιμείται τον τρόπο ζωής τους, καθώς είναι ο μόνος τρόπος για να αισθάνεται ζωντανός.

Τελευταίο του «θύμα» είναι ένας διάσημος βιολιστής που εξαιτίας ενός ατυχήματος, αναγκάζεται να αποσυρθεί από τον χώρο της μουσικής. 

Ο Σεμπαστιάν παθαίνει εμμονή μαζί του και σύντομα αρχίζει να τον αντιγράφει εμφανισιακά. 

Τα πράγματα όμως περιπλέκονται όταν τον πλησιάζει μια πρώην μνηστή του (Marie-Josée Croze), παραπλανημένη από την όμοια εμφάνισή του.

Ο Σεμπαστιάν πλέον θα πρέπει να συνεχίσει να προσποιείται αυτόν τον ρόλο, γιατί όσο μπλέκεται η κατάσταση συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει επιστροφή.

Από τα πρώτα λεπτά της ταινίας είναι ξεκάθαρο ότι το συγγραφικό δίδυμο δεν έχει πρόθεση να ακολουθήσει την εύκολη εμπορική οδό. 
Ποντάρει περισσότερο στην ψυχοσύνθεση του κεντρικού χαρακτήρα κι έτσι παρακολουθούμε όλη την ιστορία μέσα από τη δική του οπτική.

Το πρόβλημα όμως είναι ότι Ο Επιφανής Άγνωστος εναλλάσσεται συνεχώς μεταξύ δράματος και θρίλερ, χωρίς να καταφέρνει να αφήσει ένα ολοκληρωμένο συναίσθημα στον θεατή.

Δεκτά τα μηνύματα περί μοναχικότητας και επιζήτησης του ανθρώπου ενός άλλου «εγώ», αλλά αυτά είναι δεδομένα εξ αρχής. 

Κατά τα άλλα ο θεατής δύσκολα θα ταυτιστεί ή θα συγκινηθεί με το δράμα του προβληματικού χαρακτήρα, καθώς η έμφαση από τη ψυχοσύνθεση περνάει ανώμαλα στο στοιχείο της ήπιας αγωνίας και αντιστρόφως. 

Το μεγαλύτερο αρνητικό όμως είναι ο υπερβολικός τρόπος με τον οποίο απεικονίζονται κάποια γεγονότα με αποτέλεσμα να «τσαλακώνουν» τη ρεαλιστική προσέγγιση των δημιουργών.


Συγκεκριμένα, οι μεταμφιέσεις του Σεμπαστιάν σε άλλα πρόσωπα και οι μιμήσεις του φαίνονται κάτι παραπάνω από επαγγελματικές. 

Όσο ταλέντο και να διαθέτει κάποιος άνθρωπος στη χρήση make up και στις μιμήσεις φωνής και κινήσεων, είναι αδύνατο μέσα σε λίγα λεπτά παρατήρησης του θύματος να πετυχαίνει ένα τόσο πειστικό αποτέλεσμα –ικανού δε να ξεγελάσει οικεία πρόσωπα του μιμούμενου τα οποία δεν αναγνωρίζουν καμία διαφορά.

Επίσης, ο Σεμπαστιάν παρουσιάζεται ως ντροπαλός και απομονωμένος, αλλά στη συνέχεια διαπιστώνουμε ότι πρόκειται για ένα ιδιοφυές άτομο με τεράστια ψυχραιμία και ικανότητες στον αυτοσχεδιασμό, όταν οι καταστάσεις δυσκολεύουν.

Έτσι, από ένα σημείο και μετά και ιδιαίτερα στις σκηνές σασπένς, ο θεατής ενδέχεται να μην αγωνιά ιδιαίτερα για τη τύχη του ήρωα, καθώς είναι βέβαιος ότι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα καταφέρει να ξεγλιστρήσει.

Ομολογουμένως βέβαια, το σενάριο επιφυλάσσει αρκετές ενδιαφέρουσες και έξυπνες ανατροπές που εντείνουν το ενδιαφέρον μας. 

Ίσως όμως το είδος του δραματικού θρίλερ να μη στέκεται ικανό για να σηκώσει τις προαναφερθείσες υπερβολές και τους συγκεκριμένους σεναριακούς ελιγμούς.

Αν για παράδειγμα η ταινία προορίζονταν για μαύρη κωμωδία, το αποτέλεσμα θα ήταν σπαρταριστό και έξυπνα δομημένο. 

Αυτό δεν σημαίνει ότι το σενάριο είναι για γέλια, απλά στην προσπάθεια των δημιουργών να στριμώξουν όσα περισσότερα χωράνε σε 118 λεπτά της ταινίας για να ικανοποιήσουν όλες τις μεριές του κοινού, καταλήγουν να αφήνουν τα συναισθήματα στη μέση.

Στα συν η ερμηνεία του Mathieu Kassovitz που αποδίδει ιδανικά τον δύσκολο ρόλο του και μάλιστα διπλό. 

Πολύ καλή επίσης, η φωτογραφία της ταινίας με τα μουντά της χρώματα και η  μελαγχολική μουσική που δένουν απόλυτα με το σκηνικό αλλά και τη ψυχική κατάσταση του ήρωα.

Ο Επιφανής Άγνωστος είναι μια ταινία που αφήνει μια μάλλον γλυκόπικρη γεύση. 
Οι προθέσεις του είναι σοβαρές και τίμιες, αλλά θα μπορούσε να είχε αποδοθεί με διαφορετικούς τρόπους ώστε να παραμείνει ρεαλιστικό.

Γιατί τελικά καταλήγει όπως ο ίδιος ο κεντρικός της χαρακτήρας. 
Χωρίς έντονα χαρακτηριστικά που επιζητά στοιχεία ώστε αναπτύξει το νόημά της, ακόμα κι αν αυτά δεν της ταιριάζουν.

Σπύρος Νουνανάκης.


Release Dates:

19 November 2014 (France)
11 December 2014 (Greece)

    

DVD Stories: Δεκέμβριος 2014

Written By Konstantinos on Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014 | 10:00 π.μ.


Ένα Gialo και ο Wes Craven στα DVD Stories Δεκεμβρίου 2014 από τον Χρήστο όπως πάντα, ο οποίος μας επιφυλάσσει μια ...μεγάλη έκπληξη που θα δείτε τις επόμενες ημέρες.


Nothing underneath (1985)

Ο Bob (Tom Schanley) ταξιδεύει στο Μιλάνο για να ερευνήσει την εξαφάνιση της δίδυμης αδερφής του που είναι μοντέλο [Nicola Perring]. 

Την έρευνα θα ηγηθεί ο αστυνομικός Danesi [Donald Pleasence του Halloween].

Διαμάντια, και μια σειρά φονικών, σε αυτό το giallo του σκηνοθέτη Carlo Vanzina, που μπορεί να είναι φτωχό στον τομέα της αιματοχυσίας, αλλά μας ανταμείβει με τόνους γυμνού. 

Και η μουσική είναι του Pino Donaggio [Carrie].

Το R2 DVD που αγόρασα παρουσιάζει την ταινία σε anamoprhic 2.35:1, και στις πρόσθετες παροχές θα βρείτε φωτογραφίες, φιλμογραφίες, και κάποια trailer.



Music of the Heart (1999)

Όταν ξεκίνησα να βλέπω φανατικά ταινίες τρόμου, ένα από τα πρώτα ονόματα που έμαθα ήταν αυτό του Wes Craven

Οι πιο μικροί τον γνωρίζουν κυρίως από το Scream (1996), ενώ οι παλαιότεροι κυρίως από το A Nightmare on Elm Street (1984). 
Ωστόσο, το αγαπημένο μου εκ των φιλμ του είναι το The Last House on the Left (1972).

Πριν από 15 χρόνια κυκλοφόρησε η μόνη μη-τρόμου ταινία που έχει σκηνοθετήσει [okay, υπάρχει και το The Fireworks Woman (1975) που είναι ερωτικό, αλλά δυστυχώς δεν έχω καταφέρει να το βρω].

Πρόκειται για ένα δράμα, στο οποίο η Meryl Streep [ειλικρινά δεν έχω δει άλλη ταινία της!] υποδύεται τη Roberta Guaspari, μια δασκάλα βιολιού που διδάσκει στο East Harlem και θα δώσει «μάχες» πάσης φύσεως για να μάθει μουσική σε εκατοντάδες παιδιά.

Αυτού του είδους ο κινηματογράφος δεν μου αρέσει καθόλου και με κάνει να βαριέμαι αφόρητα, αλλά μάλλον κάτι δεν αντιλαμβάνομαι, αφού η ταινία προτάθηκε για δύο Oscar.

Το R2 [PAL] DVD που αγόρασα παρουσιάζει την ταινία σε Widescreen 1.85:1, και πρόσθετες παροχές δεν υπάρχουν.


Χρήστος Μουρούκης.

 


Zombeavers review

Written By Konstantinos on Σάββατο, 6 Δεκεμβρίου 2014 | 3:07 μ.μ.

Με αφορμή το πρόσφατο review του Sharknado: The Second One, πήρα τη γενναία απόφαση να ρίξω ακόμα περισσότερο το κινηματογραφικό μου επίπεδο και να παρακολουθήσω άλλη μια ταινία με ό,τι απειλητικό έχει απομείνει πλέον από το ζωικό βασίλειο.

Μετά από τους καρχαρίες, τους γιγάντιους κροκόδειλους, τα πιράνχας, τα χταπόδια, τα τεράστια φίδια και όλες τις διασταυρώσεις αυτών (θυμηθείτε τις 10+1 Καλύτερες Ταινίες Τρόμου με Ζώα αλλά και τις 5 Καλύτερες Ταινίες Τρόμου με ...άκακα ζώα), σειρά έχουν τώρα και ...οι κάστορες. 

Ναι, ναι, αυτά τα μικρά, συμπαθή τρωκτικά χρησιμοποιούν τα γερά τους δόντια και τα αιχμηρά τους νύχια για να ξεσκίσουν ανθρώπινες σάρκες. 

Επίσης, δεν μπορούν να πεθάνουν γιατί είναι ήδη νεκρά. 
Πρόκειται δηλαδή για ζόμπι-κάστορες.

Με μια τέτοια κεντρική ιδέα δεν έχεις άλλη επιλογή, παρά να είσαι προετοιμασμένος για τα χειρότερα. 

Παρά την αρνητική μου προκατάληψη όμως, οφείλω να ομολογήσω ότι το Zombievers κατέληξε πολύ καλύτερο και εξυπνότερο από όσο περίμενα. 
Στην πραγματικότητα, είναι μια κωμωδία τρόμου με ζώα, όπως αυτές θα έπρεπε να ήταν.

Παρά την τηλεοπτική προέλευση των δημιουργών, πίσω από την παραγωγή κρύβονται ονόματα μεγάλων επιτυχιών όπως το Cabin Fever, The Ring και… American Pie.

Στο Zombeavers μια παρέα νεαρών κοριτσιών - Rachel Melvin (Dumb and Dumber To), Cortney Palm (Silent Night), Lexi Atkins -  κατευθύνονται σε ένα εξοχικό σπίτι, βαθιά μέσα στο δάσος για να περάσουν ένα ξέγνοιαστο τριήμερο. 

Το ίδιο βράδυ όμως θα έρθουν απρόσκλητα και τα αγόρια τους - Hutch Dano (Ramona and Beezus), Jake Weary (Altitude), Peter Gilroy - και παρά τις πρώτες αντιδράσεις των κοριτσιών, τελικά δέχονται να μείνουν όλοι μαζί για βραδιές αλκοόλ και sex.

Ένα ατύχημα όμως που έγινε νωρίτερα στην περιοχή, είχε ως αποτέλεσμα η κοντινή λίμνη να γεμίσει από μυστηριώδη απόβλητα τα οποία αρχίζουν να μολύνουν τους κάστορες.

Σύντομα ορδές από ζόμπι- κάστορες θα αρχίσουν να επιτίθενται στην παρέα και να τους καταδιώκουν μέχρι το εξοχικό τους σπίτι. 

Η ομάδα των νεαρών θα πρέπει να μείνει ενωμένη για να τους αντιμετωπίσει, αλλά με διάφορες εκπλήξεις να διαδέχεται η μια την άλλη, τα πράγματα δεν θα είναι και τόσο εύκολα.

Ένας οποιοδήποτε (άντρας) horror-fan, τρία πράγματα ζητάει για να διασκεδάσει με μια ταινία τρόμου. 
Σπλάτερ, ημίγυμνες, καυτές παρουσίες κοριτσιών και ένα νέο είδος κακού. 

Το Zombievers έχει και τα τρία και μάλιστα σε υψηλό βαθμό. 

Με δεδομένες τις χαμηλές προσδοκίες, η ταινία εξελίσσεται σε κάτι ακόμα πιο διασκεδαστικό κι ενδιαφέρον από αυτό που αφήνει να εννοηθεί η σύνοψη. 

Ο Jordan Rubin παίζει με τα κλισέ κλείνοντας πονηρά το μάτι, όχι μόνο στο υποείδος του animal horror, αλλά και σε αυτά των zombie movies, teen slasher, home invasion και σεξοκωμωδίας.

Έτσι εύκολα μπορεί να διακρίνει κανείς τις αναφορές σε ταινίες από τη Νύχτα των Ζωντανών Νεκρών μέχρι το Evil Dead


Έξυπνη και ξεκαρδιστική επιλογή επίσης να παραστήσουν τους κάστορες ως νοήμονες δολοφόνους που στήνουν παγίδες στους νεαρούς.

Πρωταρχικός σκοπός του Zombeavers όμως δεν είναι να παρωδήσει κλασσικές ταινίες τρόμου, αλλά να διασκεδάσει τον horror-fan που έχει κουραστεί τα τελευταία χρόνια με τον καταιγισμό ταινιών με ζόμπι. 

Και η αλήθεια είναι ότι αν έχετε να επιλέξετε ανάμεσα σε μια κοινότυπη ταινία με ανθρώπους-ζόμπι και κάστορες- ζόμπι, τότε σίγουρα με τη δεύτερη θα περάσετε πολύ καλύτερα.

Το splatter στοιχείο κινείται σε ικανοποιητικό βαθμό, αν και μην περιμένετε μεγάλη αληθοφάνεια με την απεικόνιση των καστόρων. 

Αυτό που κλέβει όμως την παράσταση είναι το καυτό τρίο των πρωταγωνιστριών, οι οποίες φροντίζουν σε όλη  τη διάρκεια της ταινίας να κυκλοφορούν με όσο λιγότερα ρούχα μπορούν ή ακόμα και topless. 
Όλες του βέβαια από ερμηνεία …κορμάρα, αλλά αυτό δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Το χιούμορ του Zombeavers αν και περιλαμβάνει κάποιες συνηθισμένες «αμερικανιές», υπάρχουν ορισμένα σημεία που είναι αδύνατο να αντισταθείς και να μη γελάσεις.

Επιπλέον, ο επίλογος μαζί με κάποιες εξηγήσεις που προσπαθούν να δώσουν οι νεαροί για τη δολοφονική μανία των τρωκτικών (π.χ οι κάστορες είναι μονογαμικά όντα, σε αντίθεση με τον άνθρωπο), υποκρύπτουν κάποια κοινωνικά μηνύματα, ακροβατώντας πάντα μεταξύ της εξυπνάδας και της ανοησίας.

Γενικά, το Zombeavers για αυτό που θέλει να είναι, τα καταφέρνει καλά και αν μη τι άλλο η διασκέδαση είναι εγγυημένη. 

Παρά το trash στοιχείο του, για κάποιον μυστήριο λόγο σε προσελκύει πολύ περισσότερο από παρόμοια b-movies.
 

Τρανή απόδειξη αποτελεί και το trailer (αξίζει να το  παρακολουθήσετε), το οποίο συγκέντρωσε εκατομμύρια views με το που ανέβηκε στο διαδίκτυο. 

Οι χοντράδες του Zombeavers σε σύγκριση με τις αντίστοιχες του Sharknado κινούνται σε διαφορετικά επίπεδα. 

Περισσότερο πλησιάζει τα πρότυπα ενός Piranha 3D, που με ένα μεγαλύτερο budget θα μπορούσε και να ξεπεράσει. 
Αν δεν το έχει ήδη κάνει.

Σπύρος Νουνανάκης.


Release Dates:
19 April 2014 (Tribeca Film Festival)
18 July 2014 (Fantasia)
4 October 2014 (Sitges)
18 October 2014 (Toronto After Dark)
20 March 2015 (USA)  
 

Τα κλασικά τέρατα της Universal επιστρέφουν ...με υπερδυνάμεις!

Written By Konstantinos on Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014 | 10:00 π.μ.


Έκατσαν λοιπόν τα στελέχη της Universal μια μέρα να κάνουν brainstorming. 
Το είδαν από δω το θέμα, το είδαν από κει. 
Δεν κατέληγαν. 

Σου λέει ούτε Batman έχουμε εμείς, ούτε Superman ή Spiderman, ούτε Avengers. 

Έχουμε κάτι που να μπορεί να κάνει ανάλογη επιτυχία; 
Έχουμε τα κλασικά τέρατα του τρόμου: Frankenstein, Wolfman, Dracula, Mummy κλπ. 

Αλλά δεν ήξεραν τι να τα κάνουν ακριβώς. 
Ποιος να τρομάξει σήμερα από τον Frankenstein, ευλόγως αναρωτιόνταν. 

Μέχρι που ένας από αυτούς είχε την ιδέα. 
Τόσο απλή, που όλοι αναρωτήθηκαν πως και δεν το σκέφτηκαν εκείνοι πρώτοι.
Να μετατρέψουμε τα κλασικά τέρατα από αρχετυπικά πλάσματα του τρόμου σε ….σούπερ ήρωες!
 

Το τι πανηγύρι έγινε στο τραπέζι δε λέγεται. 
Iron Man εσείς, Invisible Man εμείς, φώναζαν όλοι μαζί ενθουσιασμένοι. 

Και αποφάσισαν πως οι νέες ταινίες που σκοπεύουν να γυρίσουν με τα τέρατα που ξέρουμε και αγαπάμε, δεν θα πια είναι ταινίες τρόμου, γιατί οι ταινίες τρόμου λέει «έχουν ταβάνι, δεν μπορούν να πιάσουν το κοινό μαζικά». 

Θα είναι περισσότερο action/adventure, κατά το στυλ του The Mummy που είχε βγει 15 χρόνια πριν. 
Θα έχουν έρωτες, πάθη, κυνηγητά, εκρήξεις (απαραιτήτως εκρήξεις) και ολiγη από Super Dracula.
 

Μετά το πέρας της συνάντησης όλοι αποχώρησαν, ικανοποιημένοι και χαμογελαστοί που είχαν μια συνάντηση πραγματικά παραγωγική, μα και δημιουργική πάνω απ’όλα. 

Ήταν βέβαιοι πως ο Frankenstein με μπέρτα και μάσκα θα έσκιζε στο box office...

Κώστας Φαρόπουλος.