Latest Post

DVD Review: Big Eyes (2014)

Written By Konstantinos on Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2015 | 5:39 μ.μ.


Έχω γράψει πολλές φορές πως η αγαπημένη μου ταινία του σκηνοθέτη Tim Burton είναι το Beetlejuice (1988) και πως γενικά η περίοδος 1985 – 1996 είναι η αγαπημένη μου, ενώ την αντικειμενικά καλύτερη του φιλμ θεωρώ το μη-φανταστικό Ed Wood (1994) παρότι αυτό ωραιοποίησε πολύ τη ζωή του Eddie.

Την περίοδο από το 1999 έως και το Dark Shadows (2012) παρότι την παρακολούθησα στενά με άφησε παγερά αδιάφορο. 


Όμως το Frankenweenie (2012) το βρήκα εξαιρετικό και ανέστησε την ελπίδα μου για τον δημιουργό. 
Και τώρα έρχεται άλλη μια ταινία-βιογραφία που επιβεβαιώνει τη θεωρία μου πως αυτός ο σκηνοθέτης είναι σπουδαίος και όταν δεν διηγείται παραμύθια.

Η Margaret [η Amy Adams του American Hustle (2013)] ζωγραφίζει αριστουργηματικούς πίνακες που απεικονίζουν παιδάκια με μεγάλα μάτια, αλλά επειδή δεν είναι καλή στις δημόσιες σχέσεις μένει στην αφάνεια.

Σύντομα γνωρίζει τον Walter Keane [ο Christoph Waltz του Inglourious Basterds (2009)] ο οποίος είναι άριστος στο marketing (μεσίτης γαρ) αλλά θέλει να γίνει και γνωστός καλλιτέχνης χωρίς να έχει τα προσόντα.

Η αφελής Margaret παντρεύεται τον Walter επειδή την βοηθά να μην χάσει την επιμέλεια της κόρης της, αυτός όμως σύντομα θα εκμεταλλευτεί την ζωγράφο και θα γίνει πλούσιος πουλώντας τους πίνακες της με την δική του όμως υπογραφή!

Βασισμένο σε αληθινή ιστορία αυτό εδώ το φιλμ θα αγγίξει κάθε ευαίσθητο άνθρωπο και ειδικά τους καλλιτέχνες αφού δεν έχει να κάνει μόνο με κλοπή έργου, αλλά και με κλοπή ταυτότητας. 

Είναι πράγματι τόσο ανατριχιαστικά όμορφο, που ανυπομονώ για το Miss Peregrine's Home for Peculiars (2016).

Το Region B Blu-ray που αγόρασα παρουσιάζει την ταινία σε Anamorphic Widescreen 16:9 (1.85:1) Full HD 1080p, και στις πρόσθετες παροχές θα βρείτε τα βίντεο The Making of Big Eyes και Q & A (η συνολική τους διάρκεια είναι περίπου 50 λεπτά και αποτελούνται από συνεντεύξεις των συντελεστών).


Χρήστος Μουρούκης.









Παγιδευμένη Ψυχή: Κεφάλαιο 3 - Insidious Chapter 3 review

Written By Konstantinos on Σάββατο, 27 Ιουνίου 2015 | 1:07 μ.μ.

Ανήκω στην πολύ μικρή μειοψηφία που θεώρησε τα δύο πρώτα «κεφάλαια» αυτού του franchise πολύ καλύτερα από το “The Conjouring” που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά με το δεύτερο μέρος.

Ο λόγος είναι ότι υπάρχουν πάντα στην γραφή του Leigh Whannell πολλά στοιχεία που μπορούν να ανεβάσουν την ιστορία που οπτικοποιείται κάθε φορά και που την κάνει να δείχνει ότι διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα μεταφυσικά θρίλερ, ακόμη κι αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο πραγματικά.

Προς την κατεύθυνση αυτή συνέβαλλε ως τώρα και η ιδιαίτερη σκηνοθεσία του James Wan, ο οποίος είναι μαέστρος στον τρόπο που διαχειρίζεται τα ξεσπάσματα της έντασης που απορρέουν  από το κείμενο και που έχει αποδείξει ότι γνωρίζει πώς να παρέχει άφθονες τρομάρες στο κοινό.

Από το πρώτο Saw κιόλας, το δίδυμο Whannell και Wan απέδειξε ότι κατέχει την συνταγή της επιτυχίας. 
Οι δρόμοι τους χώρισαν προσωρινά όταν ο δεύτερος αποφάσισε να ασχοληθεί με το franchise του Fast and the Furious

Πολλοί ήταν αυτοί που αμφισβήτησαν ότι ο Whannell θα ανταπεξέλθει εξίσου καλά σαν σκηνοθέτης σε αυτό το τρίτο μέρος του Insidious τώρα που το franchise ορφάνεψε – έστω και προσωρινά - από έναν εκ των δύο δημιουργών του. 

Ωστόσο οι όποιες επιφυλάξεις υπήρχαν ξεπεράστηκαν από το εντυπωσιακό και καθ’ όλα άρτιο αποτέλεσμα, που σύμφωνα με μερικούς μάλιστα είναι καλύτερο ακόμη και από το πρώτο μέρος.

Το τρίτο κεφάλαιο του Insidious είναι ένα prequel που εξιστορεί την πρώτη αναμέτρηση του μέντιουμ Elise Rainier (Lin Shaye, Ouija) με τις νοσηρές οντότητες του «σκοτεινού κόσμου», καθώς συμφωνεί απρόθυμα να βοηθήσει μια έφηβη κοπέλα (Stefanie Scott, No Strings Attached) που έχει μπει στο στόχαστρό τους όταν επεδίωξε μια επικοινωνία με την νεκρή της μητέρα, αλλά ακόμη περισσότερο όταν τη χτύπησε ένα αυτοκίνητο κάνοντάς την να χάσει τις αισθήσεις της για λίγες ώρες.

Παρακολουθούμε επίσης το πώς γνωρίστηκε η Elise με τους μεταφυσικούς ερευνητές με τους οποίους συνεργάζεται στα δύο πρώτα κεφάλαια του franchise και την πρώτη της αναμέτρηση με το πνεύμα που στοίχειωσε την οικογένεια Lambert.

O Leigh Whannell σε αυτή την πρώτη του απόπειρα σαν σκηνοθέτης εκμεταλλεύεται άψογα το γεγονός ότι έχει την ταινία υπό τον πλήρη έλεγχό του και επιστρατεύει την κινηματογράφηση των επί μέρους σκηνών με τέτοιον τρόπο ώστε να υπηρετούν αυτό που γνωρίζει καλά να κάνει: Το σενάριο και τους διαλόγους. 

Σε αντίθεση με την σπιρτόζικη σκηνοθεσία του Wan, αυτός δεν φαίνεται να βιάζεται καθόλου. 
Επιμένει στα πλάνα του με έναν τρόπο που δεν καταντά καθόλου κουραστικός για τον θεατή, αλλά αντίθετα αναδεικνύει επί μέρους τομείς του κειμένου.

Κάποιες σκηνές εμβαθύνουν περισσότερο στους χαρακτήρες, άλλες χτίζουν ατμόσφαιρα και άλλες προκαλούν το συναίσθημα της αγωνίας. 
Όλες πάντως έχουν να προσφέρουν κάτι το ουσιαστικό και καμία τους δεν μοιάζει να περισσεύει.


Οι διάλογοι είναι πολύ καλά δουλεμένοι και οι ερμηνείες τους αναδεικνύουν σε μεγάλο βαθμό, κυρίως από τον  Dermot Mulroney (New Girl) που υποδύεται τον πατέρα και από την Stefanie Scott που αποδεικνύει ότι τα καταφέρνει πολύ καλά και σε σκοτεινότερες ταινίες από αυτές που μας έχει συνηθίσει.

Ο Whannell επίσης φαίνεται να έχει λάβει πολύ σοβαρά υπόψη του την κριτική που ασκείται τελευταία από μερίδα οπαδών των ταινιών τρόμου σχετικά με τα ξαφνιάσματα (jumpscares), σύμφωνα με την οποία «οτιδήποτε πετάγεται απότομα μπροστά στην κάμερα μπορεί να προκαλέσει αντανακλαστικά τρόμου στο κοινό, είτε είναι πραγματικά τρομακτικό, είτε όχι». 

Αυτή η πολύ σωστή – κατά τ’ άλλα - θέση έχει οδηγήσει μερικούς στο ακραίο σημείου του να αφορίζουν τις ταινίες που περιέχουν έστω και μια μικρή υποψία από jumpscares, ακόμη και όταν αυτές έχουν και άλλες αρετές. 

Στο Insidious 3, o Whannell προτιμά να επιμένει εσκεμμένα, παρατείνοντας τον χρόνο των πλάνων του κάθε φορά που εμφανίζεται μία γκροτέσκα μορφή από τον σκοτεινό κόσμο, έτσι ώστε να αποδείξει ότι ο τρόμος που προκαλεί δεν βασίζεται στο ξάφνιασμα, αλλά στην όλη ατμόσφαιρα που συντίθεται από τον φωτισμό και τα καλοφτιαγμένα ειδικά εφέ.

Σαν σύνολο, το Insidious 3 έχει όλες εκείνες τις αρετές που αν έβγαινε πρώτο, θα έκανε τα Insidious και Insidious 2 να μοιάζουν σαν «κατώτερες συνέχειες» και από αυτή την άποψη καταφέρνει να κερδίσει το στοίχημα του να αποτελεί ένα επιτυχημένο prequel. 

Δυστυχώς το γεγονός ότι αναμασά την μυθολογία των δύο προηγούμενων χωρίς να προσθέτει τίποτα καινούργιο επί της ουσίας, το κάνει να χάνει πόντους. 
Ακόμη και το –σαφώς κατώτερο- δεύτερο μέρος είχε πολλά καινούργια πράγματα να προσφέρει από άποψη κεντρικής μυθολογίας. 

Το τρίτο, το μόνο που κάνει είναι να παρατείνει τις εξορμήσεις των ηρώων του στον σκοτεινό τρόμο προκειμένου ο θεατής να τον χορτάσει περισσότερο και παίρνοντας το ρίσκο ότι μπορεί τελικά να τον κουράσει, καθώς δεν έχει να προσφέρει επί της ουσίας κάτι το διαφορετικό.

Οι οπαδοί των δύο πρώτων «κεφαλαίων» πάντως, θα μείνουν σίγουρα ευχαριστημένοι αν του δώσουν μια ευκαιρία και δεν υπάρχει λόγος να επιτρέψουν την απουσία του James Wan να τους πτοήσει. 

Βασίλης Γιαννάκης.


Release Dates: 
5 June 2015 (USA)
25 June 2015 (Greece)

Δείτε τα 8 πρώτα λεπτά της σειράς Scream του MTV!

Written By Konstantinos on Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015 | 3:10 π.μ.


Γνωρίζαμε πως η νέα σειρά του MTV, Scream, θα έδινε έμφαση στις νέες τεχνολογίες και τα social.

Ακριβώς αυτό μπορούμε να το δούμε στο video με τα πρώτα 8 λεπτά της σειράς, που δόθηκαν στη δημοσιότητα ακριβώς πριν μία ώρα (2.00 ξημερώματα δική μας ώρα).

Βλέπουμε τον Ghostface σε δράση (αν και η μάσκα είναι άθλια), σε μια σκηνή – παρωδία της θρυλικής εναρκτήριας του Scream του 1996 με τη Drew Barrymore (μια από τις Σκηνές που Αγαπήσαμε του FilmBoy) - η Bella Thorne είναι πολύ πιο sexy εδώ - αφού πρώτα δούμε τις αρνητικές επιπτώσεις του YouTube, σε μια χαρακτηριστική περίπτωση cyberbullying.

Πρεμιέρα στο MTV της Αμερικής τη Δευτέρα.
Ως τότε, πάρτε μια γεύση!





Get More: MTV Shows

Φινάλε με νέα οικογένεια στο trailer του Paranormal Activity: The Ghost Dimension

Written By Konstantinos on Πέμπτη, 25 Ιουνίου 2015 | 4:50 μ.μ.


Μεσάνυχτα της Τετάρτης (τοπική ώρα Λος Αντζελες) η Paramount έβγαλε στη κυκλοφορία το επίσημο trailer του 5ου και υποτίθεται τελευταίου Paranormal Activity, που έχει τίτλο Paranormal Activity: The Ghost Dimension.
…Έχουν χιούμορ πάντως.


Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι στο trailer βλέπουμε και κάποιες εικόνες από το 3ο φιλμ της σειράς.
Για την ακρίβεια, βλέπουμε τις εικόνες του trailer του Paranormal Activity 3 που κόπηκαν από την τελική ταινία…

Πιθανότατα λοιπόν, ούτε αυτές θα υπάρχουν στη 5η ταινία, τακτική που ίσως απέδωσε θετικά την πρώτη φορά και μάλλον την συνεχίζουν εκεί κάτω.

Η ιστορία αφορά μια νέα οικογένεια, τους Fleeges - ο μπαμπάς Ryan (Chris J. Murray), η μαμά Emily (Brit Snow) και η κόρη Leila (Ivy George), οι οποίοι μετακομίζουν σε νέο σπίτι όπου βρίσκουν μια παλιά κάμερα και κάμποσες κασέτες…
Και τις παίζουν…

Οι παραγωγοί ορκίζονται ότι θα είναι το τελευταίο (αλήθεια, ορκίστηκαν!) και ότι όλα θα απαντηθούν εδώ – όσα τουλάχιστον έχουν μείνει αναπάντητα.

Το Paranormal Activity 5 σκηνοθετεί ο Gregory Plotkin και θα βγει στην Αμερική στις 23 του Οκτώβρη – όπως κάθε μεγάλο franchise τρόμου που σέβεται τον εαυτό του.



Εξολοθρευτής: Γένεσις - Terminator Genisys review


Καλά κρατιέται ο Arnie
Όχι όμως και ο Εξολοθρευτής του, που απογοητεύει. 

Το  Terminator Genisys πετυχαίνει αυτό που έμοιαζε ακατόρθωτο: να είναι χειρότερο ακόμα και από την προηγούμενη ταινία της σειράς, το Teminator Salvation του 2009. 

Κι όμως ξεκινάει πολύ καλά, σαν ένα remake του πρώτου καταπληκτικού Εξολοθρευτή με ολίγην από τον εντυπωσιακότατο δεύτερο Terminator. 

O  John Connor (Jason Clarke, White House Down) λοιπόν εν έτει 2029, αιώνιος αρχηγός στη μάχη των ανθρώπων εναντίων των μηχανών, αποφασίζει να στείλει πίσω στο LA του 1984 τον καλύτερο του στρατιώτη Kyle Reese (Jai Courtney, Unbroken) προκειμένου να προστατέψει τη… μέλλουσα μητέρα του Sarah Connor (Emilia Clarke, Game of Thrones). 

Αυτό συμβαίνει όταν αντιλαμβάνεται ότι οι μηχανές, προ της βέβαιης ήττας τους, έχουν κάνει το ίδιο με έναν Εξολοθρευτή-ρομπότ, προκειμένου αυτός βέβαια να σκοτώσει τη Sarah και να αποτρέψει  τη γέννηση του John. 

Σας θυμίζει κάτι έτσι δεν είναι; 
Έχει πλάκα το ξεκίνημα καθώς πέραν της όμορφης νοσταλγίας για την πρώτη αξεπέραστη ταινία, εμφανίζεται  και ο Terminator T-1000 με τα ίδια απίθανα εφέ της δεύτερης. 

O Arnie (Sabotage) δείχνει ιδιαίτερα κεφάτος παρά τα χρονάκια του ενώ η δράση είναι συνεχής και ικανοποιητικότατα γυρισμένη. 

Τα καλά όμως κρατάνε κανά μισάωρο, αφού μετά η ταινία ξεκόβει εντελώς από το κινηματογραφικό παρελθόν  των Εξολοθρευτών και αποκτά την δικιά της οντότητα, η οποία προσφέρει αμέτρητα χασμουρητά διάρκειας σχεδόν ενενήντα λεπτών. 

Η  δράση μεταφέρεται στο San Francisco του 2017, όπου μέσω ενός ιδιαιτέρως μπερδεμένου σεναρίου στο οποίο παράλληλες πραγματικότητες μπλέκουν η μία με την άλλη και η  πολυλογία είναι ακατάσχετη, οι ήρωες μας θα προσπαθήσουν να σώσουν τον κόσμο από την παράδοσή του στην ηγεμονία των μηχανών. 


Η ταινία του Alan Taylor κάνει γιγαντιαία κοιλιά και ενώ περιμένεις κάποιο επικό φινάλε που κάπως θα σώσει την κατάσταση, αυτό δεν έρχεται ποτέ αφού η τελική μάχη, μόνο τέτοια δεν είναι. 

Έχει επίσης την ατυχία να περιλαμβάνει ένα από τα χειρότερα και πιο άνευρα καστ της ιστορίας των blockbuster, προεξέχοντως του Jai Courtney ο οποίος είναι ο πιο ατάλαντος, άχρωμος και ξύλινος ηθοποιός της πιάτσας - που για κάποιο λόγο προσπαθούν να μας τον επιβάλουν σαν μέγα και τρανό  των action movies. 

O  Arnie μπροστά στους υπόλοιπους μοιάζει με μείγμα Laurence Olivier και Steve McQueen
Είναι ο μόνος που προσπαθεί υπέρ πίστεως και πατρίδος, λέγοντας τις κλασικές εξολοθρευτικές ατάκες του, αν και κάποιες στιγμές φλερτάρει με την παρωδία και όχι με τον αυτοσαρκασμό όπως προφανώς θα ήθελε.  

Ο εξαιρετικός κατά τα άλλα J.K. Simmons (The Rewrite) σε ρόλο καρικατούρα της καρικατούρας.  

Επίσης αγαπητοί σεναριογράφοι του Χόλιγουντ, έλεος πια με το San Francisco και την περίφημή του γέφυρα. 
Τρίτη ταινία στη σειρά μετά το Godzilla και το πρόσφατο San Andreas που η δράση κλιμακώνεται εκεί. 

Υπάρχουν κι αλλού κρεμαστές γέφυρες να κάνετε τη δουλειά σας ρε παιδιά. 
Το Ρίο-Αντίρριο π.χ . μια χαρά είναι, τι του λείπει; 

To 3D για άλλη μια φορά, δεν προσφέρει απολύτως τίποτα. 
Τουλάχιστον μαθαίνουμε πως η Sarah Connor ακούει φανατικά Ramones και Elton John, με το Rocket Man του τελευταίου να είναι ένα από τα πιο αγαπημένα της τραγούδια. 
Για αυτό πάντως  δεν μπορώ να την κακολογήσω.

Αναδημοσίευση από FilmBoy.


Release Dates:
25 June 2015 (Greece)
1 July 2015 (USA)

DVD Review: Terror Express (1979)


Μια πόρνη [η Silvia Dionisio του Naked You Die (1968)] πολυτελείας (η εμφάνιση της παραπέμπει σε χλιδή) εκδίδεται στο βαγόνι ενός τραίνου (...ίσως και να μην είναι όσο ακριβή και επιλεκτική όσο ισχυρίζεται).

Για κακή της τύχη (αλλά και τον υπόλοιπων επιβατών) στο τραίνο θα επιβιβαστούν τρεις νεαροί [Werner Pochath, Carlo De Mejo και Fausto Lombardi] οι οποίοι μετά από μια σειρά κακόγουστων αστείων θα σκορπίσουν τον τρόμο.

Θα βιάσουν ή θα κακοποιήσουν όλους τους επιβάτες εκ των οποίων ρόλο κλειδί θα παίξουν η Anna [η πανέμορφη Zora Kerova του Cannibal Ferox (1981)], ένας πολιτικός κρατούμενος [ο Gianluigi Chirizzi του Burial Ground (1981)] και ένας μπάτσος [ο Giancarlo Maestri του The Great Silence (1968)].

Υπάρχουν δύο τρόποι να διαβάσει κανείς αυτή την ταινία: ή στέκεστε στην άφθονη βρώμα και δυσωδία (που απλόχερα προσφέρει το φιλμ) ή πάτε σε εις βάθος ανάγνωση και ψάχνετε να ερευνήσετε τι ήθελαν να πουν οι δημιουργοί, πράγμα που θα σας μπερδέψει πάρα πολύ, γιατί το έργο άλλοτε γίνεται κρεσέντο μισογυνισμού (οι σκηνές βίας κατά των πρωταγωνιστριών σοκάρουν – συχνό φαινόμενο του είδους) και άλλοτε αντικαπιταλιστικό μανιφέστο (οι κακοί παρουσιάζονται ως πλουσιόπαιδα με τη βαρεμάρα τους ως κίνητρο – επίσης συχνό φαινόμενο του είδους).

Πιθανότατα όμως τα πράγματα να ήταν πιο απλά για τον σεναριογράφο George Eastman [Anthropophagus (1980)] και τον σκηνοθέτη Ferdinando Baldi [ένας εκ των παραγωγών του The Whip and the Body (1963)] και απλά να παρέδωσαν ένα sleaze διαμαντάκι το οποίο θα σας αναγκάσει αφού το δείτε να κάνετε μπάνιο.

Το Region 2 [PAL] DVD που αγόρασα παρουσιάζει την ταινία σε 1.66:1 (πριν ξεκινήσει υπάρχει προειδοποίηση πως σε δύο σκηνές χρησιμοποιήθηκε κατώτερο source material διότι αυτές είχαν καταστραφεί, αλλά το φιλμ είναι τέτοιο που δεν νομίζω πως θα ενοχληθεί κανείς από αυτό), και στις πρόσθετες παροχές θα βρείτε το βίντεο "Tales from the Rails" (που είναι από τα πιο απολαυστικά που έχω δει τελευταία), ένα Trailer, και ένα Slideshow.


Χρήστος Μουρούκης.











Επίσημα πράγματα για τον Romero και το κόμικ της Marvel

Written By Kostas Kitsios on Τετάρτη, 24 Ιουνίου 2015 | 10:30 π.μ.


Τα τελευταία χρόνια βιώνουμε μια αναβίωση του zombie genre. 
Όλοι το ξέρουμε, και όλοι το απολαμβάνουμε (φαντάζομαι). 

Από blockbusters, όπως το επιεικώς απαράδεκτο World War Z, μέχρι indies  όπως το καταπληκτικό The Battery, και φυσικά από τη ναυαρχίδα που είναι το The Walking Dead, μέχρι την τραγική τηλεοπτική, επίσης, σειρά Z Nation

Στα σκαριά είναι ακόμη το Fear the Walking Dead, το spin-off της ναυαρχίδας που λέγαμε, το οποίο θα κάνει πρεμιέρα στα τέλη του καλοκαιριού.

Αυτή η υπερβολική δόση zombies ίσως να έχει κουράσει κάπως, και οι ειδήσεις σχετικά με νέα zombie projects δεν ενθουσιάζουν ιδιαίτερα, ή τουλάχιστον όχι όπως πριν 10-20 χρόνια, όταν το genre ήταν σχεδόν νεκρό. 

Παρ’όλα αυτά, υπάρχει ένας κύριος, για τον οποίο όταν κυκλοφορούν νέα, απλώς δίνουμε την πρέπουσα προσοχή, κατά προτίμηση όρθιοι (από σεβασμό, καθαρά).

Ο εν λόγω κύριος δεν είναι άλλος από τον George A. Romero, τον πατέρα των zombies, όπως τα ξέρουμε σήμερα (χωρίς την ταύτιση τους με το βουντού, όπως ίσχυε πριν το σωτήριο έτος 1968). 

Ο Romero λοιπόν, σε ένα Q&A ανακοίνωσε πως δουλεύει πάνω στο σενάριο του πρώτου κύκλου μιας νέας σειράς, με όνομα Empire of the Dead(κάτι για το οποίο σας είχαμε ενημερώσει από πέρυσι).
Η σειρά βασίζεται σε μια σειρά κόμικ της Marvel με το ίδιο όνομα, που έχει γράψει ο ίδιος.

Ο Romero σκοπεύει εκτός από το να γράφει το σενάριο, να σκηνοθετήσει και αρκετά από τα επεισόδια της σειράς. 
Το project βρίσκεται ακόμη, βέβαια, σε στάδιο προ παραγωγής, και δεν είναι βέβαιο πως θα γίνει τελικά πραγματικότητα. 

Αλλά ειλικρινά, δε θα είναι υπέροχο να δούμε ξανά τον μεγάλο αυτό μάστορα πίσω από την κάμερα;

Κώστας Φαρόπουλος.


Fantasia '15: Το trailer του Observance είναι για δυνατά στομάχια


Ανάμεσα σε καρχαρίες και δεινόσαυρους, μια ευχάριστη έκπληξη έρχεται από την Αυστραλία.

Το Observance του Joseph Sims-Dennett φαίνεται να έχει κάποιες πραγματικά περίεργες σκηνές, τις οποίες θα δείτε στο trailer που μόλις κυκλοφόρησε.

Βρισκόμενος στο έλεος της θλίψης μετά το θάνατο του νεαρού γιου του, ο Parker απρόθυμα επιστρέφει στην εργασία του ως ιδιωτικός ερευνητής.
Αναλαμβάνει μια ασυνήθιστη αποστολή, όπου παρακολουθεί μια γυναίκα από ένα εγκαταλελειμμένο διαμέρισμα και καταγράφει μερικά παράξενα περιστατικά.

Αυτό που δεν ξέρει είναι πως στο εγκαταλελειμμένο κτίριο από όπου εκείνος παρακολουθεί τη γυναίκα, υπάρχει μια σκοτεινή παρουσία που απειλεί σιγά-σιγά να τον εξοντώσει.

Παίζουν οι Lindsay Farris, Stephanie King, Brendan Cowell και άλλοι.

Η ταινία θα κάνει παγκόσμια πρεμιέρα στο προσεχές Fantasia Film Festival τον Ιούλιο.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα, μπείτε στην επίσημη σελίδα της στο Facebook.








Το NBC σταματάει το Hannibal!

Written By Konstantinos on Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015 | 11:00 π.μ.


Άσχημα νέα για τους οπαδούς της σειράς "Hannibal".
Φαίνεται ότι το NBC αποφάσισε να τραβήξει την πρίζα από τη σειρά.

Για όσους παρακολουθούσαν τους αριθμούς όμως, το stop αυτό δεν ήταν έκπληξη.
 

Παρά την καλή κριτική υποδοχή και αρκετούς οπαδούς στα ιντερνέτια, το Hannibal δεν πήγαινε καλά στις θεαματικότητες και αγκομαχούσε να βρει τα πατήματά του.
Ίσως η έκπληξη να ήταν και η επιμονή του NBC για 3η σεζόν.

Πάντως, την 3η σεζόν θα την δούμε ολόκληρη, και δεν θα κοπεί στη μέση.
Μετά, ίσως δούμε τη σειρά από κάπου αλλού.

Ο παραγωγός Bryan Fuller έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι θα εξετάσει το ενδεχόμενο να πάει τη σειρά στο Hulu ή το Amazon, αν ποτέ ακυρωνόταν από το NBC.
Ας ελπίσουμε ότι θα βρεθεί κάποιος πρόθυμος…

DVD Review: Eurocrime! The Italian Cop and Gangster Films That Ruled the '70s (2012)


Όσοι παρακολουθείτε τα κείμενα μου θα έχετε καταλάβει πως είμαι εθισμένος στον ιταλικό exploitation κινηματογράφο, όμως ένα από τα λιγότερο αγαπημένα μου subgenres είναι το poliziotteschi.

Παρόλα αυτά κάθισα με ευχαρίστηση να δω αυτό το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Mike Malloy, και όπως έχετε ακούσει και αλλού αποδείχθηκε αριστουργηματικό.

Μπορεί για κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ να είναι λίγο μεγάλο (ξεπερνά τις δύο ώρες, ενώ οι πρόσθετες παροχές αγγίζουν το μισάωρο) αλλά για την ιστορία που θέλει να πει η διάρκεια του είναι ιδανική, αφού δεν αναλώνεται σε λεπτομέρειες μα παρουσιάζει μια σφαιρική εικόνα των ταινιών αυτών σε πολλά επίπεδα (από την παραγωγή τους μέχρι την κοινωνικοπολιτική τους θέση).

Εκτός από αφίσες και κλιπ ταινιών-κλειδιά το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει καινούργιες συνεντεύξεις με τους Franco Nero [Django (1966)], John Saxon [A Nightmare on Elm Street (1984)], Henry Silva [Ghost Dog: The Way of the Samurai (1999)], Antonio Sabato [Sette orchidee macchiate di rosso (1972)], Luc Merenda [Hostel: Part II (2007)], Fred Williamson [From Dusk Till Dawn (1996)], Enzo Castellari [Keoma (1976)], Claudio Fragasso [Zombi 3 (1988)] και άλλους.


Χρήστος Μουρούκης.