Header Ads

ad

Blu-ray review: Blood and Black Lace (1964)


Τον προηγούμενο μήνα σας έγραψα για το Evil Eye (1963) το οποίο πιστεύω πως είναι το πρώτο giallo, αυτό που στην ουσία ξεκίνησε το είδος. 

Τώρα θα μιλήσουμε για αυτό που επηρέασε στιλιστικά το είδος όσο κανένα άλλο. 
Ο λόγος για το Blood and Black Lace (1964), και πάλι σε σκηνοθεσία Mario Bava.

Αυτό εκτυλίσσετε στον χώρο της μόδας συγκεκριμένα, αλλά και στο χώρο της χλιδής γενικότερα αφού βλέπουμε και subplots με αντίκες αξίας και ναρκωτικά.

Σε αυτό το κύκλωμα λοιπόν ένας δολοφόνος σκορπά τον θάνατο σκοτώνοντας έξι μοντέλα [ο αυθεντικός ιταλικός τίτλος είναι Sei donne per l'assassino].

Μπορεί αυτό να μην είναι το αγαπημένο μου giallo [αυτή η τιμή πάει μάλλον στο New York Ripper (1982)] αλλά σίγουρα είναι ανάμεσα στα πιο εντυπωσιακά, αφενός χάρη στη ζωντανή φωτογραφία των Ubaldo Terzano [Profondo rosso (1975)] και Mario Bava, και αφετέρου χάρη στην εμβληματική παρουσία του δολοφόνου που κατατάσσεται εύκολα ανάμεσα στις πιο εικονικές φιγούρες του μακάβριου σινεμά.

Είναι σίγουρα η καλύτερη ταινία που είδα αυτό το μήνα, αλλά πρόκειται επίσης και για την πιο εντυπωσιακή κυκλοφορία της χρονιάς, καθώς το Region A & B 3-disc Blu-ray set που αγόρασα παρουσιάζει την ταινία σε 1.66:1 και 1080p ενός 2K scan που θα σας συνεπάρει.

Στις πρόσθετες παροχές θα βρείτε audio commentary του Tim Lucas, το μεγάλου μήκους ντοκιμαντέρ Psycho Analysis [όπου οι σκηνοθέτες Dario Argento {Suspiria (1977)] και Lamberto Bava [Dèmoni (1985)], ο σεναριογράφος Ernesto Gastaldi [Il mio nome è Nessuno (1973)], οι κριτικοί Roberto Curti και Steve Della Casa, και οι συγγραφείς Sandrone Dazieri και Carlo Lucarelli μιλάνε για το πώς ξεκίνησε το giallo και καθορίζουν τα συστατικά του].

Επίσης, ένα βίντεο στο οποίο η Hélène Cattet και ο Bruno Forzani [L'étrange couleur des larmes de ton corps (2013)] μιλάνε για το είδος, το αριστουργηματικό μικρού μήκους φιλμ Yellow (2012) του σκηνοθέτη Ryan Haysom, το visual essay Gender and Giallo του Michael Mackenzie [το οποίο είναι λίγο «προβληματικό», διότι συχνά λέει πολλά ήδη γνωστά πράγματα (πράγμα που με έκανε να υποθέσω πως απευθύνεται σε νέους θεατές) και άλλες φορές κάνει αναλύσεις χρησιμοποιώντας κλασσικά έργα του είδους και αποκαλύπτει πολλά spoilers (πράγμα που με έκανε να υποθέσω πως απευθύνεται σε μυημένους) παρότι υπάρχει σχετική προειδοποιητική κάρτα].

Τέλος, ένα ηχητικό ντοκουμέντο από ένα πάνελ με τους Dario Argento, Lamberto Bava και Steve Della Casa που ηχογραφήθηκε στο Courmayeur Film Festival το 2014, δύο επεισόδια της τηλεοπτικής εκπομπής The Sinister Image του David Del Valle (αμφότερα με καλεσμένο τον ηθοποιό Cameron Mitchell, ο οποίος κάνει λάθος ονομάζοντας τον γιό του Bava, Umberto), εναλλακτικούς τίτλους αρχής, trailer, εναλλακτικό εξώφυλλο, και ένα βιβλιαράκι με essay του Howard Hughes, συνέντευξη του Joe Dante [Gremlins (1984)] κ.α. 

Συνολικά πάνω από 8 ώρες entertainment, οπότε για να τις απολαύσετε σωστά, πάρτε μια μέρα άδεια από τη δουλειά.

Χρήστος Μουρούκης.